Ερώτηση για την καύση αποβλήτων στην ΑΓΕΤ – ΗΡΑΚΛΗΣ στο Βόλο

76
ΑΓΕΤ

Ερώτηση προς τον υπουργό Περιβάλλοντος κατέθεσαν οι βουλευτές του ΚΚΕ Κώστας Στεργίου και Γιώργος Λαμπρούλης σχετικά με την καύση αποβλήτων στην ΑΓΕΤ – ΗΡΑΚΛΗΣ στον Βόλο.

Αναλυτικά, το κείμενο:

«ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Θέμα: «ΟΧΙ στην καύση αποβλήτων στην ΑΓΕΤ – ΗΡΑΚΛΗΣ στο Βόλο».

Νέα τροποποίηση της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) ζητά η ΑΓΕΤ – ΗΡΑΚΛΗΣ στο Βόλο με σκοπό την αύξηση της ποσότητας της καύσης καρκινογόνων στερεών αποβλήτων (RDF).

Σήμερα η βιομηχανία, που εφάπτεται στην κυριολεξία με το πολεοδομικό συγκρότημα Βόλου, για τις ανάγκες παραγωγής ενέργειας, μαζί με τους 154.217 τόνους (2015) τοξικού Πετρελαϊκού Άνθρακα (pet-coke), που ήδη χρησιμοποιεί, ζητά να έχει τη δυνατότητα μεταφοράς με πλοία του RDF, για να αυξήσει την καύση αποβλήτων («απορριμματογενών καυσίμων» όπως ονομάζονται), από 7.386 τόνους που ήταν το 2015 έως 200.000 τόνους το χρόνο: 100.000 τόνους ως «καύσιμα προερχόμενα από απορρίμματα» (κωδ. ΕΚΑ 19.12.10) και 100.000 τόνους ως «άλλα απόβλητα από τη μηχανική κατεργασία αποβλήτων» (κωδ. ΕΚΑ 19.12.12). Η LAFARGE,στην οποία ανήκει η ΑΓΕΤ – ΗΡΑΚΛΗΣ, επιδιώκει τη μείωση του κόστους των καυσίμων, για την αύξηση των κερδών και της ανταγωνιστικότητάς της, εις βάρος του περιβάλλοντος και της υγείας των κατοίκων της περιοχής. Η ίδια άλλωστε η ΜΠΕ επικαλείται στην παρ. 3.1.2.1, ως «στόχο» της αιτούμενης «αναβάθμισης» την «επίτευξη οικονομιών κλίμακας»!

Είναι γνωστό ότι όλες διαχρονικά οι ελληνικές κυβερνήσεις εναρμονίζουν την περιβαλλοντική νομοθεσία με αυτήν της ΕΕ, που ανοίγει νέα πεδία κερδοφορίας στους επιχειρηματικούς ομίλους. Αυτή η συνειδητή πολιτική επιλογή, στο πλαίσιο της λεγόμενης «πράσινης» ανάπτυξης, της αποδοτικότητας των πόρων και της «στρατηγικής για την κλιματική αλλαγή», δίνει ζωτικό χώρο στα συσσωρευμένα κεφάλαια, ιδιαίτερα μέσα στις συνθήκες της οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης, και για κερδοφόρες επενδύσεις σε διάφορα επιβλαβή «εναλλακτικά» (απορριμματογενή στην προκείμενη περίπτωση) καύσιμα και γενικότερα στη διαχείριση των απορριμμάτων.

Έτσι γενικεύεται η χρήση των καρκινογόνων καυσίμων από σκουπίδια (SRF, RDF), που περιέχουν υψηλό ποσοστό πλαστικών (πλούσιων σε χλώριο) και βαρέων μετάλλων (με πιο επικίνδυνο τον πτητικό υδράργυρο). Πράγματι με την καύση τους και στις τσιμεντοβιομηχανίες εκπέμπονται ιδιαίτερα επικίνδυνοι αέριοι ρύποι όπως: διοξίνες, πτητικός υδράργυρος, άλλες τοξικές – και όχι μόνο – ουσίες καθώς και επικίνδυνα μικροσωματίδια, ρύποι που μπορούν να προκαλέσουν καρκινογενέσεις και άλλες σοβαρές βλάβες στον ανθρώπινο οργανισμό.

Αυτή η πολιτική υλοποιείται και στην περίπτωση της ΑΓΕΤ – ΗΡΑΚΛΗΣ, ύστερα από την έγκριση περιβαλλοντικών επιπτώσεων, τόσο στο Βόλο (ΑΕΠΟ Α.Π.184437/10-1-2014), όπως και στο Μηλάκι Αλιβερίου της Εύβοιας (ΑΕΠΟ Α.Π. 164449/4-9-2014), για την χρήση των πιο πάνω τοξικών – καρκινογόνων «εναλλακτικών» καυσίμων. Στο πλαίσιο της ίδιας πολιτικής η σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ εξετάζει το ενδεχόμενο να προχωρήσει ακόμη παραπέρα, 25πλασιάζοντας σε σχέση με το 2015, με βάση τη νεώτερη ΜΠΕ του 2016, την καύση των υπόψη απορριμματογενών αποβλήτων άγνωστης προέλευσης, παρά τις έντονες διαμαρτυρίες των κατοίκων αυτών των περιοχών, ενώ συνεχίζει να αποδέχεται τις σχετικές Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, συνεχίζει να τις τροποποιεί και να τις συμπληρώνει, επιδεινώνοντας τους όρους που απειλούν την υγεία των εργατικών λαϊκών στρωμάτων.

Ύστερα από τα παραπάνω Ερωτάται ο κ. υπουργός εάν προτίθεται να απορρίψει τη χρήση απορριμματογενούς καυσίμου στην υπόψη εγκατάσταση, που βρίσκεται σε απόσταση ανάσας από την οικιστική περιοχή του Βόλου με βαριές επιπτώσεις σε βάρος της υγείας των κατοίκων της περιοχής του Βόλου και του περιβάλλοντος».

Απάντηση