ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΤΟΥ ΒΟΛΙΩΤΗ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΙΨΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

218

Συνεχίζεται με μεγάλη επιτυχία στην Αθήνα, στη γνωστή Αίθουσα Τέχνης «αγκάθι – Κartάλος» η ατομική έκθεση ζωγραφικής του βολιώτη καλλιτέχνη Χρίστου Σιψή με τίτλο :

«Αργώ – Αποδρομές και μεταισθήσεις»

Η έκθεση παρατείνεται μέχρι την Τετάρτη 10 Μαΐου 2017.

Η θεματική ενότητα «Αργώ – Αποδρομές και μεταισθήσεις» αποτελεί καρπό πολυετούς δουλειάς του καλλιτέχνη και περιλαμβάνει 30 έργα μεγάλων, μεσαίων και μικρών διαστάσεων, διαφόρων τεχνικών (λάδια, ακρυλικά, μολύβια, μικτή τεχνική) σε καμβάδες, MDF και χαρτί, εγκαταστάσεις και κατασκευές.

Για τα «(Α-)τοπία του», καθώς και για τις μορφές του που κινούνται στο μεταίχμιο μεταξύ ρεαλισμού και αφαίρεσης ο Σιψής αντλεί έμπνευση από το έργο του Ανδρέα Εμπειρίκου «Aργώ ή πλους αερόστατου».

Η κορυφαία τεχνοκριτικός Ντόρα Ηλιοπούλου-Ρογκάν, Δρ Ιστορικός της Τέχνης, Officier des Arts et Lettres, γράφει μεταξύ άλλων για το έργο του καλλιτέχνη:

«Με μια μεγάλη ευαισθησία στο ίχνος και στην υφή των χρωμάτων, ο Σιψής υλοποιεί, εδώ, έναν μικρόκοσμο κατ’ εικόνα και ομοίωση του μακρόκοσμου. Μορφές, μέλη μορφών και ο κεντρικός ήρωας –το αερόστατο- αποτελούν ένα ευεργετικό πρόσχημα για να εκφράσει ο σημαντικός ζωγράφος το απόσταγμα του ψυχικού του κόσμου. Διεργασία που σηματοδοτεί μιαν ευεργετική συνομιλία με εμάς.

Ανεπιφύλακτα θα λέγαμε, ότι κύριος πρωταγωνιστής στα έργα του

Σιψή είναι: η ιδιωματική ατμοσφαιρικότητα που ακτινοβολούν, ολόγυρα

χάρη στο δημιουργικό διφορούμενο ανάμεσα στην ενορχήστρωση των πλούσιων σε υφή χρωματικών τόνων και των όποιων μορφών ή και αντικειμένων υποβάλλονται με εναλλασσόμενη σαφήνεια μες από τον χρωστήρα.»

Ο Σιψής άρχισε να συλλέγει χρώματα, εικόνες, τραύματα και διλήμματα αρκετά χρόνια πριν, κάπου εκεί που το βουνό των κενταύρων συναντά την θάλασσα των Αργοναυτών.

Εκεί διδάχτηκε να κρατά μολύβι και να αφήνει τα ίχνη του στον λευκό καμβά. Εκεί έμαθε να αποθησαυρίζει στη μνήμη του και το θεατό και το μη θεατό και να ιχνεύει τις διαδρομές του ωραίου και του υψηλού, της αλήθειας και του ψεύδους. Έζησε, άκουσε, είδε, ερωτεύτηκε για αρκετά χρόνια στην μικρή του πόλη. Έπειτα ταξίδεψε.

Προσπάθησε να οργανώσει τη σκέψη του και να κατανοήσει τι είναι το ον και τι η κοινωνία, μελετώντας μεγάλους στοχαστές κάπου στην ορεινή ανατολική Γαλλία. Έπειτα, ξανά πίσω, στη δική του Ιθάκη. Όλα αυτά τα χρόνια κατέγραφε τις εμπειρίες του – πιο συχνά με μορφή στίχων, σπανιότερα με άλλα κείμενα ή σχέδια- μελετούσε την ιστορία της τέχνης και «μαθήτευε» κοντά στους πιο μεγάλους ζωγράφους από την Αναγέννηση μέχρι τις μέρες μας.

Όταν ένιωσε έτοιμος, αποφάσισε να εγκαταλείψει (μερικώς) την αχρωματοψία των εννοιών και να περάσει στις μορφές. Έτσι άρχισε να αποτυπώνει συστηματικά την δική του αντίληψη για τον (εξωλεκτικό) ορατό κόσμο σε χαρτιά, καμβάδες και ξύλα.

Έδειξε τούτες τις προσπάθειές του – μόνος ή με άλλους- στον τόπο του (Πήλιο και Βόλο), στη Θεσσαλονίκη, στην Αθήνα, και στην Ιταλία.

Και συνεχίζει…

Απάντηση