Με αφορμή το πρόστιμο που επιβλήθηκε από λιμενικούς σε δρομέα που έτρεχε και δεν φορούσε μάσκα, το μέλος του Συλλόγου Δρομέων Υγείας Βόλου Κώστας Παλάντζας αναφέρει σε ανακοίνωση:
Πιστεύαμε ότι οι αρχές θα αναγνώριζαν το λάθος που έγινε και θα αποκαταστούσαν τον δρομέα που δεν φορούσε μάσκα ενώ έτρεχε, στον οποίο επέβαλλαν πρόστιμο βασιζόμενοι στη διάταξη που ισχύει για τις αθλητικές εγκαταστάσεις, ενώ παρέβλεψαν την ακριβώς ίδια διάταξη που ισχύει για τους υπαίθριους χώρους και επιβάλλει οι αθλητές και αθλούμενοι να μη φοράνε μάσκα κατά τη διάρκεια της άσκησης, η οποία φυσικά ίσχυε για την περίπτωσή του.
Αντί αυτού διαβάσαμε πράγματα και θαύματα για να δικαιολογηθούν τα αδικαιολόγητα, και αυτό μας οδηγεί στη σύνταξη ενός ακόμη κειμένου στο οποίο εκτενώς θα αναφέρουμε σχετικά με το περιστατικό εναντίον του δρομέα, επίσης ένα ακόμη περιστατικό εναντίον άλλου δρομέα που έγινε τον Νοέμβριο και μάθαμε σήμερα, για το πρόστιμο που βεβαιώθηκε σε ασθενή το οποίο θεωρώ 100 φορές χειρότερο από κάθε άλλο περιστατικό καθώς επιβλήθηκε σε κάποιον που έκανε τη θεραπεία του, καθώς και για το πρόστιμο που επιβλήθηκε σε ποδηλάτη επειδή έκανε το … λάθος να πηγαίνει αργά στην παραλία όπως κάνουμε όλοι όσοι περνάμε με ποδήλατο από εκεί ώστε να μην υπάρξει ο παραμικρός κίνδυνος ατυχήματος με πεζούς/παιδιά, και του επιβλήθηκε πρόστιμο επειδή θεωρήθηκε ότι έκανε ποδήλατο για μετακίνηση και όχι για άσκηση.
Το εξοργιστικό είναι ότι επιβάλλονται πρόστιμα σε τέτοιες περιπτώσεις ή σε άλλα μεμονωμένα άτομα, δίκαια ή άδικα, επειδή ο μεμονωμένος πολίτης έχει ελάχιστη δυνατότητα αντίδρασης, αλλά κανείς δεν τολμά να παρέμβει σε περιοχές συνωστισμού 100αδων ατόμων που κάθονται πχ στα πεζούλια, επειδή αν πάει κάποιος να βάλει εκεί πρόστιμο, αρκεί μια λεκτική διαμάχη ή ένα σπρώξιμο από μία από τις δύο πλευρές, για να γίνει Νέα Σμύρνη. Έτσι πάντα την πληρώνει ο δρομέας ή ο πεζός, ή άντε ένας που κάθεται μόνος του στο παγκάκι. (για το ότι ο κόσμος κάθεται στα πεζούλια, τον δικαιολογώ. Είναι αδύνατο να μείνει ένα χρόνο στο σπίτι. Ήταν ευθύνη της Πολιτείας να τον είχε κάνει από χρόνια να ασκείται αντί να κάθεται, αλλά η Πολιτεία πάντα απαξιούσε, όπως βλέπουμε πιο χαρακτηριστικά από ποτέ, τώρα. Όσοι κάνουμε αθλητισμό, ξεκινήσαμε από οποιονδήποτε άλλο λόγο πλην της ανύπαρκτης παρότρυνσης της Πολιτείας. Χαίρομαι που ο σύλλογός μας συμβάλλει σε αυτό και φέρνει συνέχεια νέα άτομα στον χώρο, έστω και αν κατηγορούμαστε ως διοργανωτές ανύπαρκτων συναθροίσεων).
Για τον δρομέα λοιπόν που γράψαμε πριν δύο μέρες, διαβάσαμε υπονοούμενα από το Κεντρικό Λιμεναρχείο Βόλου ότι δεν έτρεχε. Συγκεκριμένα το ρεπορτάζ της εφημερίδας λέει: «Η λιμενάρχης Βόλου Βασιλική Κωνσταντά απέρριψε κατηγορηματικά το γεγονός να βεβαιώθηκε κλήση για μη χρήση μάσκας σε αθλούμενο που έτρεχε. Δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση. Η παραλία είναι γεμάτη από ανθρώπους που τρέχουν. Χρησιμοποιείται σαν αθλητική εγκατάσταση, ανέφερε χαρακτηριστικά, αφήνοντας να εννοηθεί ότι το πιο πιθανό είναι ο πολίτης να επικαλέστηκε τη δικαιολογία για να αποφύγει το πρόστιμο».
Λοιπόν, το ίδιο πρόσωπο είχε υπογράψει την απόρριψη της ένστασης, και η απόρριψη γράφει: «ii. Οι οδηγίες της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού τις οποίες επικαλείται ο ενιστάμενος αφορούν εξαίρεση από τη χρήση μάσκας αθλητών/αθλούμενων κατά τη διάρκεια της άσκησης σε αθλητικές εγκαταστάσεις (για όσες επιτρέπεται υπό προϋποθέσεις η λειτουργία τους για συγκεκριμένα αθλήματα).». Με άλλα λόγια, άλλα επικαλείται στην απόρριψη της ένστασης, και τα εκ του διαμέτρου αντίθετα στην εφημερίδα. Στην εφημερίδα, υπάρχει η παραδοχή του αυτονόητου, ότι η παραλία είναι χώρος άσκησης, χρησιμοποιείται σαν αθλητική εγκατάσταση, και ότι οι αθλητές δεν πρέπει να γράφονται για μη χρήση μάσκας (πλην όμως γράφονται, όπως θα δούμε και παρακάτω και με άλλα παραδείγματα). Αντιθέτως, στην απόρριψη της ένστασης επικαλείται ότι η παραλία δεν είναι αθλητική εγκατάσταση! Τελικά τι από τα δύο ισχύει? Οκ, ξέρουμε τι ισχύει, το λέει άλλωστε και η ΓΓΑ, και η κα λιμενάρχης δημόσια έστω κι αν υπογράφει το αντίθετο στην ένσταση. Αλλά γιατί να υποβάλλεται σε ταλαιπωρία ένας αθλητής, και γιατί να υπάρχει τέτοια αυτοαναίρεση στις τοποθετήσεις στην ένσταση και στα μμε? Όσον αφορά το υπονοούμενο ότι ο αθλητής δεν έτρεχε. Στην απόρριψη της ένστασης, δεν αναγράφεται ότι ο αθλητής δεν έτρεχε. Γράφεται ότι απορρίπτεται η ένσταση επειδή δεν βρισκόταν σε αθλητική εγκατάσταση. Εξάλλου, με επιχειρήματα όπως «αφήνοντας να εννοηθεί ότι το πιο πιθανό είναι ο πολίτης να επικαλέστηκε τη δικαιολογία για να αποφύγει το πρόστιμο», δεν δικαιούνται να λειτουργούν οι αρχές. Οι αρχές οφείλουν να λειτουργούν και να τιμωρούν βάσει αποδείξεων και όχι βάσει υποθέσεων.
Εδώ λοιπόν ας δούμε και άλλη μία παράμετρο. Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι ο αθλητής δεν έτρεχε, αλλά περπατούσε. Η διάταξη της ΓΓΑ αναφέρει το εξής: «9) Των αθλημάτων που διεξάγονται στο ύπαιθρο ή σε ελεύθερους χώρους, και εκτός οργανωμένων αθλητικών εγκαταστάσεων, όπως: ορειβασία, αναρρίχηση, πεζοπορία, ορεινή ποδηλασία, ποδηλασία δρόμου, ορειβατικό σκι, βάδην, δρόμος αποστάσεων κτλ., με βάση τις ακόλουθες προϋποθέσεις :… Η χρήση μάσκας είναι υποχρεωτική. Εξαιρούνται από τη χρήση μάσκας οι αθλητές/αθλούμενοι κατά τη διάρκεια της άσκησης.». Όπως βλέπουμε λοιπόν, και το βάδην εξαιρείται από την χρήση μάσκας, οπότε ακόμη και αν ο αθλητής περπατούσε, και πάλι, θα έπρεπε να μη γραφτεί. Υπάρχει άλλωστε χαρακτηριστικό παράδειγμα με την αθλήτρια του Συλλόγου μας Δρομέων Υγείας Βόλου Χ.Γ. η οποία πριν κάποιο διάστημα αθλούταν κάνοντας δυναμικό βάδισμα στην παραλία του Βόλου. Τρεις λιμενικοί την σταμάτησαν για μη χρήση μάσκας, η αθλήτρια τους ανέφερε τη διάταξη και την επικοινωνία που έχει ο σύλλογός μας με τη ΓΓΑ για την οποία έχουμε ενημερώσει όλα τα μέλη μας και βρίσκεται αναρτημένη στη σελίδα μας για να γνωρίζουν τα μέλη σε περίπτωση ελέγχου. Οι λιμενικοί κάνοντας σωστή εφαρμογή των καθηκόντων τους, της επέτρεψαν να συνεχίσει, και φυσικά δεν την έγραψαν. Τέλος, να αναφέρω ότι η περιοχή που γράφτηκε ο δρομέας ο οποίος ήταν μόνος του, τα «ψαράδικα», είναι μέρος όπου κανένας που θέλει να καθίσει, και δεν θα ξεκινούσε με τα πόδια από το Διμήνι όπου μένει για να το κάνει. Όσοι θέλουν να καθίσουν στην παραλία, επιλέγουν τα πεζούλια στον Άγιο Κωνσταντίνο και είναι σε παρέες, συνεπώς αν ο αθλητής ήθελε να κάνει το ίδιο, θα βρισκόταν εκεί αντί για τα «ψαράδικα».
Μετά τη γνωστοποίηση όσων έγιναν σε βάρος του αθλητή, χθες επικοινώνησε μαζί μας ένας ακόμη δρομέας που δεν είναι γραμμένος στον σύλλογο μας, ο Η.Κ. και μας ανέφερε ότι και σε αυτόν επιβλήθηκε πρόστιμο 300 ευρώ τον Νοέμβριο του 2020 κατά τη διάρκεια της αθλητικής του δραστηριότητας. Πιο συγκεκριμένα εκείνη την ημέρα έτρεξε 4 φορές πηγαινέλα το «Κορδόνι», και μόλις τελείωσε την προπόνησή του, και πριν καν προλάβει να ανασάνει, 3 λιμενικοί τον έγραψαν για μη χρήση μάσκας καθώς… δεν έτρεχε. Ήταν εμφανισιακά εντελώς πασιφανές ότι ήταν από αθλητική δραστηριότητα. Μάλιστα είχε μαζί του τη μάσκα ώστε να τη βάλει μόλις θα έπεφταν οι σφυγμοί του και η αναπνοή θα ερχόταν στα κανονικά επίπεδα, όπως κάνουμε όλοι οι αθλητές όταν τελειώνει η προπόνηση, για όσους δεν ξέρουν. (αυτός είναι και ο λόγος που απαγορεύεται στην Ελλάδα και διεθνώς η χρήση μάσκας στην άσκηση, και δεν πρόκειται για κάποιου είδους χάρη. Μπορεί άλλωστε να δει κάποιος αγώνες στίβου, για να ξέρει πως είναι μόλις τερματίζει κάθε δρομέας, που μπορεί να πέσει μέχρι και κάτω, ανάλογα της έντασης με την οποία έτρεξε, και φυσικά κάθε έστω απειροελάχιστη επιπλέον ποσότητα οξυγόνου είναι επιβεβλημένη τόσο στο τρέξιμο όσο και για κάποιο χρονικό διάστημα μετά από αυτό, ενώ η μάσκα εμποδίζει την γρήγορη αναπνοή και μπορεί να επιφέρει κίνδυνο, υποξία κ.α.).
Και ας περάσουμε τώρα στο πρόστιμο σε ασθενή. Στις 31 Μαρτίου 2020, η Κ.Κ. και η Σ.Π. έκαναν στη θάλασσα αυτό που έκαναν επί χρόνια κάθε μέρα. Αυτό που τους έχει πει ο γιατρός τους. Κολύμβηση για λόγους θεραπείας, χειμώνα-καλοκαίρι. Περιπολικό του Λιμενικού και σκάφος του Λιμενικού με «καταδρομική» επιχείρηση τις έβγαλαν από τη θάλασσα και τις επέβαλλαν πρόστιμο, 150 ευρώ στην καθεμία, τόσο ήταν τότε. Όπως έγινε γνωστό, σε ένα από τα ΦΕΚ και τις ΚΥΑ τότε αναγραφόταν ότι η κολύμβηση δεν είναι στις ασκήσεις που επιτρέπονται (τόσο αγαπάει η Ελλάδα τον αθλητισμό και μια ναυτική χώρα τα θαλάσσια αθλήματα. Μη ξεχνάμε άλλωστε ότι πέρυσι στην Αγριά το λιμενικό έγραψε και αθλητή κανό-καγιάκ μέσα στη θάλασσα). Κατόπιν επικοινωνίας με τα υπουργεία Πολιτικής Προστασίας και Αθλητισμού, όπως και με τον ΕΟΔΥ από εκείνη την ημέρα και μετά, πετύχαμε να επιτρέπεται η κολύμβηση στη θάλασσα για όσους λάβουν ιατρική γνωμάτευση, αυτό γράφτηκε στα ΦΕΚ, ενώ όσοι κολυμπούσαν για ιατρικούς λόγους στο διάστημα που δεν είχε προβλεφθεί το δικαίωμα για όσους αποκτήσουν ιατρική γνωμάτευση (είχαν προφορική εντολή από τους γιατρούς τους στην προ covid εποχή όπου δεν χρειαζόταν ιατρική γνωμάτευση για την κολύμβηση), προβλέφθηκε η διαγραφή προστίμου εφόσον την προσκομίσουν. Οι δύο κολυμβήτριες υπέβαλλαν ένσταση συμπεριλαμβάνοντας λοιπόν την γνωμάτευση. Η ένσταση της Κ.Κ. έγινε δεκτή. Η ένσταση της Σ.Π. για εντελώς πανομοιότυπη περίπτωση, απορρίφθηκε. Η υπόθεση βρίσκεται ένα χρόνο μετά, στον Συνήγορο του Πολίτη. Αν υποθέσουμε ότι έπρεπε να απορριφθεί η ένσταση της μίας, θα έπρεπε να απορριφθεί η ένσταση και της άλλης. Διαφορετικές αποφάσεις για ίδιο γεγονός, και η ταλαιπωρία συνεχίζεται… Οι δύο κολυμβήτριες για 2-3 βδομάδες μετά από όσα έγιναν την 31 Μαρτίου 2020 αναγκάστηκαν να σταματήσουν την κολύμβηση μέχρι να ξεκαθαρίσει η κατάσταση και υπό τον φόβο νέου προστίμου. Έτσι η υγεία τους υπέστη βλάβη, και ψυχολογικά, λόγω της διακοπής της θεραπείας.
Αξίζει να σημειώσω ότι και εγώ τον Απρίλιο του 2020 έκανα χρήση ιατρικής γνωμάτευσης για κολύμβηση για λόγους αποθεραπείας από ορθοπεδικά ζητήματα που προκύπτουν από το τρέξιμο (διαθέσιμες οι μαγνητικές και άλλες εξετάσεις προγενέστερες των ΚΥΑ και ΦΕΚ, αν κάποιος θεωρήσει ότι «εκμεταλλεύτηκα» τον κανονισμό). Ενώ σε όλη την Ελλάδα ήταν γνωστό ότι η κολύμβηση επιτρέπεται με ιατρική γνωμάτευση, το Λιμενικό Βόλου δήλωνε άγνοια, έτσι μεταξύ των άλλων μέιλ που του είχα στείλει, στις 10 Απριλίου 2020 έστειλα στο Λιμενικό το εξής, μπορεί να το βρει άλλωστε στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο του. «…Σας ενημερώνω ότι ασκώ κολύμβηση στη θάλασσα βάση ιατρικής γνωμάτευσης, καθώς η κολύμβηση είναι απαραίτητη για την υγεία μου. Τη διαβεβαίωση ότι μπορώ να την κάνω έχοντας την ανάλογη γνωμάτευση, την πήρα ρητά και κατηγορηματικά σε επικοινωνία που είχα και μάλιστα αρκετές φορές ώστε να είμαι βέβαιος, με τη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας. Δεν γνωρίζω για ποιους γραφειοκρατικούς λόγους αρνείστε (βάση δημοσιευμάτων) το δικαίωμα αυτό που έχουμε βάση και της ίδιας της δέσμευσης του κ.υφυπουργού. Επειδή δεν μου αρέσει να δρω υπό την υποψία παράνομης πράξης, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για θέματα υγείας, σας δηλώνω ώστε να γνωρίζετε ότι σήμερα Παρασκευή 10 Απριλίου το μεσημέρι θα πάω κανονικά για κολύμπι στην παραλία του Ιάσωνα στις Πλάκες. Θα ήθελα να στέλνατε για έλεγχο πρόσωπα, ώστε να βεβαιωθούν ότι θα ασκήσω νόμιμα αυτό που δικαιούμαι…». Κανένας δεν ήρθε, οτιδήποτε είναι νόμιμο και δίνουμε πλήρη δημοσιότητα, αποτρέπει τους τυπικούς ελέγχους, το είδαμε άλλωστε με την επανάληψη της πεζοπορίας στη Μακρινίτσα στις 21 Φεβρουαρίου 2021 όπου κανείς ελεγκτής δεν ήρθε, ενώ δυο βδομάδες πριν είχε γίνει επιχείρηση ελέγχων και συλλήψεων 7μισυ ωρών. Όπως βλέπετε, πάντα λειτουργούμε εντελώς τυπικά και με πλήρη ενημέρωση των μμε και των αρχών.
Ας περάσουμε και στον ποδηλάτη. Στο τέλος του Οκτωβρίου 2020 ο αθλητής μέλος του Συλλόγου Δρομέων Υγείας Βόλου Ν.Β. αθλούταν κάνοντας ποδηλασία. Όταν πέρασε από την παραλία πήγαινε πολύ αργά όπως κάνει κάθε συνειδητοποιημένος αθλητής, ώστε να μην υπάρξει ο παραμικρός κίνδυνος ατυχήματος με πεζό ή με παιδί. Οι λιμενικοί τον σταμάτησαν για έλεγχο, ο ίδιος παρότι θα μπορούσε με μια πηδαλιά να φτάσει στην άλλη άκρη έδωσε την ταυτότητα για τον θεωρητικά τυπικό έλεγχο, και αμέσως του επιβλήθηκε πρόστιμο για μη χρήση μάσκας. Και η ένσταση απορρίφθηκε. Επιχείρημα όπως είπε η κα λιμενάρχης στην εφημερίδα, ότι δεν έκανε άθληση αλλά μετακίνηση, και ότι στη μετακίνηση με ποδήλατο η μάσκα απαιτείται. Μόνο που φυσικά, έκανε άθληση.
Φανταστείτε αν σε τόσο χαρακτηριστικές υποθέσεις υπάρχει τέτοια αντιμετώπιση, τι γίνεται σε πιο περίπλοκες σε βάρος πολιτών. Συγχαρητήρια λοιπόν στο Λιμενικό μας που έχει βάλει στο στόχαστρο τον αθλητισμό και τους αθλητές. Ζούμε πρωτόγνωρες καταστάσεις. Από ανέκαθεν ο Κλασικός Αθλητισμός και οι συναφείς δραστηριότητες αντιμετώπιζαν την απαξίωση της χώρας στην οποία γεννήθηκαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες και ο Μαραθώνιος. Εδώ και ένα χρόνο, ο Αθλητισμός πλέον διώκεται και με πρόστιμα, συλλήψεις και δικογραφίες, και επειδή είναι εύκολο να γίνουν εναντίον του, αντί να γίνει παρέμβαση στις πραγματικές συναθροίσεις όπου μια αντίδραση μπορεί να προκαλέσει τη Νέα Σμύρνη νο 2.
Ένα ειλικρινές ευχαριστώ στην συντριπτική πλειοψηφία των αρχών, που ασκούν σωστά τα καθήκοντά τους. Έχω υποστεί και εγώ ελέγχους που διήρκησαν λίγα δευτερόλεπτα και με απόλυτη συνεργασία με τους σωστούς ελεγκτές. Με εξαίρεση φυσικά την προσβλητική αντιμετώπιση της Μακρινίτσας στις 7 Φεβρουαρίου 2021. Εκτός από εμένα, έλεγχο έχουν υποστεί και άλλα μέλη του συλλόγου, για παράδειγμα στις 6 Δεκεμβρίου 2020 σε ατομική πεζοπορία στον Άγιο Ονούφριο, ημέρα που απαγορεύονταν οι συναθροίσεις άνω των 3 ατόμων λόγω ενδεχόμενων διαδηλώσεων. Κάθε μέλος απείχε 200 μέτρα από το άλλο, και ο έλεγχος ήταν τυπικός, κάθε μέλος ήταν σωστό από χαρτιά, αποστάσεις κ.α., και μετά από μερικά δευτερόλεπτα έφευγε.
Στον Σύλλογό μας Δρομέων Υγείας Βόλου έχουμε και μέλη δρομείς μαραθωνοδρόμους, πολλούς λιμενικούς, αστυνόμους, δημοτικούς αστυνόμους, στρατιωτικούς, πυροσβέστες, και φυσικά με όλους έχουμε απόλυτη συνεργασία.
Και εμείς σαν σύλλογος, και τα μέλη μας, αλλά και κάθε αθλητής που δεν είναι γραμμένος στον σύλλογο, έχουμε κοινούς στόχους με τις αρχές. Με υψηλό αίσθημα ευθύνης κάθε αθλητής, ειδικά όποιος γαλουχείται μέσα από τα επίπονα ατομικά αγωνίσματα όπως ο Μαραθώνιος όπου προσπαθεί να περάσει όχι τον συναθλητή αλλά τον εαυτό του, ο αθλητής καταλαβαίνει και εφαρμόζει κάθε κανονισμό κατά γράμμα, ακόμη περισσότερο στο πνεύμα του. Τον ίδιο κοινό στόχο αντιλαμβάνονται και πρέπει να έχουνε και οι αρχές, όμως περιστατικά όπως τα παραπάνω από μικρό μέρος των αρχών, και εκατοντάδες άλλα εναντίον αθλητών και πολιτών σε όλη την Ελλάδα, αμαυρώνουν την εικόνα και την εμπιστοσύνη που έχει ο πολίτης για τον κοινό στόχο. Αν κάποιος έκανε ή θα κάνει παράβαση καθήκοντος, μας υποχρεώνει να κινήσουμε τις προβλεπόμενες ενέργειες προς αυτόν, όσο και αν κοστίσουν υλικά και σε χρόνο. Όποιος υπόκειται κατάχρηση από τις αρχές, είτε είναι μέλος του συλλόγου μας είτε όχι, μπορεί να μας ενημερώνει για κάνουμε τις ανάλογες ενέργειες.
