Να αποσυρθεί η απόφαση του ΣΥΝ ΠΑ
(ΣΥΝ ΠΑ : Σύνδεσμος Δήμων και Κοινοτήτων για την Προστασία και Ανάπτυξη της Πάρνηθας)
Η Ανακοίνωση του ΣΥΝ-ΠΑ για το λύκο στη Πάρνηθα αποτελεί ένα περιβαλλοντικό, νομικό και επιστημονικό ολίσθημα και παραλογισμό, σε ευθεία αντίθεση με τις κατευθύνσεις της Ε.Ε. και σαν τέτοια χρήζει άμεσης απόσυρσης.
Είναι μια απόφαση με έντονα στοιχεία λαϊκισμού, από αναρμόδιους φορείς, βασισμένη στην άγνοια, που οδηγεί σε επικίνδυνους ατραπούς.
Υπάρχουν αποφάσεις, που προκαλούν προβληματισμό, που γεννούν ερωτήματα, που αποτελούν μνημείο οπισθοδρόμησης σε κάθε επίπεδο.
Η πρόσφατη θέση του ΣΥΝ-ΠΑ για την παρουσία του λύκου στην Πάρνηθα δεν είναι απλώς λανθασμένη. Είναι μια απόφαση που προσβάλλει την κοινή λογική, την επιστήμη και κάθε έννοια σοβαρής περιβαλλοντικής διαχείρισης.
Την ώρα που η Πάρνηθα ασφυκτιά από ανθρώπινες παρεμβάσεις, από έναν τεράστιο σκουπιδότοπο που επί δεκαετίες υποβαθμίζει το περιβάλλον, από αυθαίρετες επεμβάσεις και συνεχή πίεση στο οικοσύστημα, από μεγάλες πυρκαγιές και πλημμύρες, από κρυφά ή φανερά σχέδια για το καζίνο, από χιλιάδες επισκέπτες χωρίς καμία περιβαλλοντική συνείδηση, κάποιοι επέλεξαν να στοχοποιήσουν… τον λύκο.
Όμως εκείνος που καταστρέφει, εκχερσώνει, μπαζώνει, καίει και μετατρέπει τα δάση σε χωματερές δεν είναι ο λύκος.
Εκείνος που εισβάλλει διαρκώς στη φύση είναι ο άνθρωπος.
Το εμβληματικό ελάφι της Πάρνηθας δεν κινδυνεύει να εξαφανιστεί από το λύκο, αλλά από τη λαθροθηρία και τις καιρικές καταστροφές. Εξάλλου ήδη προχωρούν κάποια μέτρα για τη προστασία του από το ΥΠΕΝ.
Τα αδέσποτα δεν τα εξαφανίζει ο λύκος αλλά η πολιτεία και οι δήμοι.
Σελ. 1 από 3
Η στοχοποίηση της άγριας ζωής πλέον προσλαμβάνει μέρα με τη μέρα χαρακτηριστικά επικίνδυνα και η Πολιτεία και η Εισαγγελική Αρχή δεν μπορούν να παραμένουν αδρανείς.
Η εύκολη αναζήτηση ενός αποδιοπομπαίου τράγου δεν αποτελεί πολιτική. Είναι υπεκφυγή.
Και όταν ο αποδιοπομπαίος τράγος γίνεται ο λύκος, τότε δεν μιλάμε πλέον για διαχείριση της άγριας ζωής. Μιλάμε για επιστροφή σε αντιλήψεις, που η επιστήμη έχει αφήσει πίσω εδώ και δεκαετίες.
Οι επιστημονικές αποφάσεις δεν λαμβάνονται με φόβο, προκαταλήψεις ή λαϊκισμό. Λαμβάνονται με στοιχεία, γνώση και σεβασμό στη βιοποικιλότητα.
Αν αυτή είναι η αντίληψη για τη συνύπαρξη ανθρώπου και φύσης, τότε δεν έχουμε πρόβλημα με τον λύκο. Έχουμε πρόβλημα με τη νοοτροπία που αρνείται να συμβιβαστεί με την ίδια τη φύση.
Υπενθυμίζουμε:
- Η Ευρωπαϊκή κατεύθυνση για τη διαχείριση των μεγάλων θηλαστικών βασίζεται στο τρίπτυχο: νομική προστασία τους – πρόληψη ζημιών και στήριξη της συνύπαρξης.
- Η Επιτροπή 2000 του ΥΠΕΝ, που αποτελεί το κεντρικό, επιστημονικό, γνωμοδοτικό όργανο του Κράτους για τον συντονισμό, την παρακολούθηση και την αξιολόγηση των πολιτικών και των μέτρων προστασίας της ελληνικής βιοποικιλότητας, γνωμοδότησε ομόφωνα πέρυσι τέτοια εποχή κατά της απομάκρυνσης των λύκων από την Πάρνηθα.
Η Επιτροπή αυτή, την απρόσκοπτη λειτουργία της οποίας έχει ο εκάστοτε Υπουργός ΥΠΕΝ, οφείλει τώρα ΝΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝ ΠΑ και να ζητήσει την άμεση απόσυρση της, ως επικίνδυνα λανθασμένης.
Η “διαχείριση” των μεγάλων σαρκοφάγων δεν γίνεται με επικηρύξεις και συνεργεία ανειδίκευτων συνεργείων δίωξης, αλλά όπως συμβαίνει σε κράτη στοιχειωδώς υπεύθυνα και όχι “μπανανίες”, γίνεται αποκλειστικά από κρατικά κλιμάκια επιστημόνων, βιολόγων και κτηνιάτρων, με αυστηρά επιστημονικά πρωτόκολλα.
Σελ. 2 από 3 – ΔΝΕΜ 1236
Κι αν η Ελλάδα δεν διαθέτει τέτοιες δυνατότητες καιρός είναι επιτέλους να αποκτήσει.
Το “τώρα τι κάνουμε” είναι μια τακτική και πολιτική καταστροφική, επικίνδυνη, που δεν οδηγεί πουθενά και ποτέ.
Αυτό δε λέγεται υπεύθυνη διαχείριση της φύσης.
Λέγεται η εύκολη λύση όσων δεν μπορούν ή δεν θέλουν να αντιμετωπίσουν τα πραγματικά προβλήματα και αναζητούν έναν βολικό “ένοχο”.
Η προστασία της άγριας ζωής δεν μπορεί να γίνεται αντικείμενο πρόχειρων αποφάσεων συναρμόδιων οργάνων και επικοινωνιακών εντυπώσεων.
Η Πάρνηθα δεν χρειάζεται λιγότερους λύκους.
Χρειάζεται περισσότερη σοβαρότητα και υπεύθυνη κρατική πολιτική.
Γιατί όταν θεωρούμε πρόβλημα την άγρια ζωή και όχι όσα πραγματικά καταστρέφουν το βουνό, τότε το πρόβλημα δεν βρίσκεται στη φύση.
Βρίσκεται στη λογική που επιμένει να βλέπει τη φύση ως εχθρό και όχι ως πολύτιμη κληρονομιά και μοναδικό πνεύμονα Ζωής, που οφείλουμε να προστατεύσουμε.
Η επικίνδυνη και συνάμα γελοία αυτή απόφαση πρέπει να αποσυρθεί Είναι η μόνη σοβαρή κίνηση που απομένει.
Γιατί εκτός όλων των άλλων στέλνει ένα βαθιά λανθασμένο μήνυμα στην κοινωνία: ότι κάθε άγριο ζώο που δεν μας βολεύει πρέπει να απομακρύνεται ή να εξοντώνεται.
Η Ανακοίνωση του ΣΥΝ ΠΑ:
https://www.facebook.com/share/p/18xjZ16iZk/
Η Πανελλήνια Ομοσπονδία ΝΕΜΕΣΙΣ,
Για το Περιβάλλον, τα Ζώα, το Αντι-Κυνήγι
Σελ. 3 από 3 – ΔΝΕΜ 1236
