Ενάντια στον κρατικό και παρακρατικό φασισμό.
Ο δικός μας πόλεμος είναι ταξικός.
Ο Παύλος ζει, τσακίστε τους ναζί.
Όλες/οι στην αντιφασιστική συγκέντρωση την Παρασκευή 18/09 στις 18:30 στην πλ. Ελευθερίας
13 χρόνια πέρασαν από την ημέρα που οι ναζί της Χρυσής Αυγής, ισχυρού τότε κοινοβουλευτικού κόμματος, δολοφόνησαν τον αντιφασίστα Παύλο Φύσσα στο Κερατσίνι. Η δολοφονία του Παύλου αποτέλεσε ένα σημείο καμπής για την ανάπτυξη ενός μαζικού και πολύμορφου αντιφασιστικού κινήματος, που κατόρθωσε να ξεδοντιάσει τους φασίστες της Χρυσής Αυγής, μια περίοδο στενής τους επικοινωνίας και συνεργασίας με κρατικά, επιχειρηματικά και κυβερνητικά κέντρα.
Σήμερα στην εποχή της εντατικής πολεμικής προετοιμασίας τα εθνικιστικά, φασιστικά και ναζιστικά ρεύματα διεκδικούν εκ νέου ρόλο σε όλη την Ευρώπη αλλά και στην Ελλάδα. Τροφοδοτούνται από την αντιμεταναστευτική υστερία που πριμοδοτεί έναν πόλεμο μεταξύ των φτωχών τη στιγμή που γύρο μας διεξάγεται ένα τεράστιο φαγοπότι μεταξύ των πλουσίων, με τους πολεμικούς εξοπλισμούς, τους ενεργειακούς δρόμους, την αγορά γης και κατοικιών. Στοχοποιούν την κοινωνική διαφορετικότητα, σε κάθε τις έκφανση, αγωνιστική, φυλετική, σεξουαλική κ.α., την ώρα που η ακρίβεια, οι μισθοί πείνας, η άγρια εργαστική εκμετάλλευση, οι χώροι εργασίας κάτεργα, η ενεργειακή φτώχεια δημιουργούν μια αβίωτη κανονικότητα, που μπορεί να σπάσει μόνο με όσους σπάσουν τις κοινωνικές νόρμες και κανόνες. Κραδαίνουν τις σημαίες των πολέμων των ισχυρών επιχειρώντας να διευθύνουν εκείνοι έναν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο, όπως οι προκάτοχοί τους τον τελευταίο μεγάλο πόλεμο. Πίσω από τα νεκραναστημένα εθνικιστικά κελεύσματα περί πατρίδας, οικογένειας και θρησκείας, που αποτέλεσαν θεμέλιους λίθους των πιο σκοτεινών εποχών, κρύβονται οι επιδιώξεις της χρυσόλουστης ολιγαρχίας, της υπερσυντηρητικής της «αναγέννησης» και κυρίως της επιδίωξής της για γενικευμένο πόλεμο εναντίων των καταπιεσμένων και των φτωχών.
Η «κοινωνική» παράβαση νεοσύστατων ή λουφαγμένων για μεγάλο διάστημα ακροδεξιών και εθνικιστικών ομάδων όχι απλά δεν έχει καμία σχέση με τα δεκάδες κοινωνικά προβλήματα, αλλά για έναν παράξενο λόγο συμπορεύεται, επικοινωνεί ή ταυτίζεται με τις επιδιώξεις κρατικών μηχανισμών. Στο Βόλο η «παρέμβαση» αυτών των ομάδων αφορά τη βεβήλωση πολιτικών συνθημάτων για το Βασίλη Μάγγο, την περίοδο που διεξάγεται η δίκη των βασανιστών του, τη στοχοποίηση πολιτικών και κοινωνικών χώρων αντίστασης της πόλης και την αναγραφή χιτλερικών συνθημάτων. Το τελευταίο διάστημα έχουν σημειωθεί και ομοφοβικές επιθέσεις σε μεμονωμένα άτομα ή και στους χώρους εργασίας αυτών, με κάποιες εξ αυτών να μην απέχουν πολύ από το λιντσάρισμα και τη δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου – Zackie Oh.
Η ανάδυση των εθνικιστικών, ακροδεξιών και φασιστικών ρευμάτων είναι άμεσα συνδεδεμένη με την ίδια τη κρίση του καπιταλισμού. Αν το 2012 η Χρυσή Αυγή χρησιμοποιήθηκε και πριμοδοτήθηκε από κρατικά και κυβερνητικά κέντρα για να ανασχέσει τον κοινωνικό ριζοσπαστισμό της περιόδου, σήμερα αξιοποιείται ως συστατικό στοιχείο της πολεμικής προετοιμασίας. Της διαδικασίας μετατροπής της νεολαίας σε κρέας για τα κανόνια των πολέμων των πλουσίων.
Αυτό που απαιτείται σήμερα είναι η συγκρότηση ενός αντιφασιστικού – αντιπολεμικού κινήματος, που να μην ορίζει ως όριο τη «δημοκρατία» του σημερινού συστήματος, ούτε να υπερθεματίζει στη συγκρότηση «δημοκρατικών» μετώπων με νυν, πρώην ή μελλοντικούς κυβερνητικούς κύκλους, αλλά να επενδύει στην ήττα των βασικών δογμάτων της κυρίαρχης πολιτικής. Ο φασισμός παράγεται και αναπαράγεται από κρατικούς, παρακρατικούς, εθνικούς και υπερεθνικούς, τηλεοπτικούς και κοινωνικούς θεσμούς. Από αυτή την άποψη η μάχη εναντίων του προϋποθέτει τη διεύρυνση της κοινωνικής αναμέτρησης, τη σύγκρουση με τους θεμέλιους λίθους του ίδιου του συστήματος. Αυτή είναι η διαδικασία που πρέπει να διευρύνει το ρεύμα εκδίωξης κάθε φασιστικού και ναζιστικού μορφώματος από τους δρόμους, τις γειτονιές, τα σχολεία και κάθε χώρο.
