Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Μαγνησίας φιλοξενεί στο Κάστρο Σκιάθου τη θεατρική παράσταση «Ακριβούλα μου», στο πλαίσιο του θεσμού «Όλη η Ελλάδα ένας Πολιτισμός».
Κάθε καλοκαίρι (Ιούλιος – Αύγουστος), ο θεσμός «Όλη η Ελλάδα ένας πολιτισμός», που ξεκίνησε την άνοιξη του 2020 εν μέσω πανδημίας και κατόπιν εδραιώθηκε ως μια από τις σημαντικότερες πολιτιστικές διοργανώσεις της χώρας, παρουσιάζει υψηλού επιπέδου πολιτιστικές παραγωγές που συνδυάζουν με καινοτόμους τρόπους τη σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία με την πολιτιστική κληρονομιά. Δημιουργεί, παράλληλα, συνθήκες απασχόλησης για έναν σημαντικό αριθμό εργαζομένων στον Πολιτισμό αλλά και εντόπιων συνεργατών. Από την έναρξή του έως σήμερα, ο θεσμός αγκαλιάστηκε θερμά όχι μόνο από τις τοπικές κοινωνίες, αλλά και από τους επισκέπτες από την Ελλάδα και από το εξωτερικό, σημειώνοντας εξαιρετική επιτυχία.
Ο φετινός, έβδομος χρόνος της διοργάνωσης αναπτύσσεται γύρω από τον θεματικό άξονα που εμπνέει ο περίφημος στίχος από τον Δύσκολο του Μενάνδρου «Ὡς χαρίεν ἔστ’ ἄνθρωπος, ἂνἄνθρωπος ᾖ» (Πόσο ωραίος –ώριμος– είναι ο άνθρωπος όταν πραγματικά είναι άνθρωπος), θέτοντας στο επίκεντρο την «επιστροφή στον άνθρωπο» και τον στοχασμό πάνω στην ανθρώπινη κατάσταση μέσα από τις παραστατικές τέχνες.
Το Κάστρο της Σκιάθου εντάχθηκε στον κατάλογο των χώρων που περιλαμβάνονται στον θεσμό ύστερα από αίτημα του Δήμου Σκιάθου, μετά την απόδοση στο κοινό του συνόλου του αναστηλωτικού έργου «Στερέωση και αποκατάσταση Κάστρου Σκιάθου και κτιρίων οικισμού στο εσωτερικό του», που εκτελέστηκε από τη Διεύθυνση Αναστήλωσης Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού και την Εφορεία Αρχαιοτήτων Μαγνησίας και ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 2026.
Βρίσκεται σε μικρή χερσόνησο στη βόρεια άκρη του νησιού και αποτελεί σημαντικό δείγμα μεσαιωνικού οχυρωμένου οικισμού. Το κάστρο ιδρύθηκε στα μέσα του 14ου αιώνα από τους κατοίκους της αρχαίας και βυζαντινής πόλης της Σκιάθου, που βρισκόταν στη θέση της σημερινής, οι οποίοι αναγκάστηκαν, λόγω των πειρατικών επιδρομών, να μετοικήσουν σε απόκρημνη και φύσει οχυρή θέση στο βόρειο άκρο του νησιού. Εδώ αναπτύχθηκε η μεσαιωνική πόλη της Σκιάθου, που φαίνεται πως ήταν η μοναδική πόλη του νησιού κατά τον 15ο αιώνα. Το κάστρο της Σκιάθου το 1453 βρισκόταν υπό βενετική κυριαρχία, το 1538 κατελήφθη από τον Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα και παρέμεινε υπό οθωμανική κατοχή μέχρι την απελευθέρωση το 1829, οπότε επανιδρύθηκε ο σημερινός οικισμός. Το Κάστρο εκτείνεται σε παράκτιο απόκρημνο βραχώδες ύψωμα, το οποίο επικοινωνούσε με τη στεριά μέσω κινητής ξύλινης γέφυρας με λιθόκτιστα βάθρα. Από τον άλλοτε μεσαιωνικό οχυρωμένο οικισμό διατηρούνται σήμερα μόνο η τοξωτή πύλη και το βόρειο τείχος, ερείπια οικιών, δύο υδατοδεξαμενές, οι εκκλησίες του Χριστού, του Αγίου Νικολάου, της Παναγίας Πρέκλας και της Παναγίας Μεγαλομάτας, το τζαμί και το κτίριο διοίκησης.
Στο πλαίσιο των έργων που ολοκληρώθηκαν πρόσφατα, πραγματοποιήθηκαν εργασίες διαμόρφωσης της πρόσβασης, αποκατάστασης της πύλης και του συνεχόμενου νότιου τείχους και κατασκευή νέας γέφυρας στην θέση της παλιάς. Επίσης έγιναν εργασίες στερέωσης και αποκατάστασης στους ναούς Γεννήσεως Χριστού, Αγίου Νικολάου, Παναγίας Πρέκλας και Παναγίας Μεγαλομάτας, στο Τζαμί και στο Κτίριο Διοίκησης καθώς και εργασίες ανάδειξης του κεντρικού λιθόστρωτου δρόμου και των βασικότερων παράπλευρων οδικών αρτηριών.
Εδώ, την Παρασκευή 7 και το Σάββατο 8 Αυγούστου 2026, με αφετηρία το έργο του Παπαδιαμάντη, στην παράσταση «Ακριβούλα μου», δύο γυναίκες, η μία ώριμη και η άλλη πολύ νέα (μήπως είναι η ίδια;), σε ύψωμα μεγάλο, σχεδόν αδιάβατο ή κάπου στην άκρη της θάλασσας, ανάμεσα σε κάποιους χειροποίητους μικρούς φάρους, φροντίζουν τη φλόγα τους: λένε μια ιστορία, ώσπου να ξημερώσει. Είναι η Ακριβούλα, εννιά χρονών, και ένας μικρός θάνατός της, εκεί στο πέρασμα. Κι άλλες μορφές γύρω της, καντηλάκια ταπεινά, ιστορίες για μια χαμένη αθωότητα, μορφές σαν άνθη του γιαλού (αμμοθίνες) που έλαμψαν μια στιγμή κι έπειτα χάθηκαν, τις πήρε το κύμα – και ανάμεσά τους η παρηγορητική μορφή του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη.
Συντελεστές της παράστασης:
Σκηνοθεσία: Όλια Λαζαρίδου
Σύλληψη, εικαστική εγκατάσταση, ειδικοί φωτισμοί: Δάφνη Ρόκου
Δραματουργία, συνεργασία στη σκηνοθεσία: Σύλβια Λιούλιου
Σχεδιασμός φωτισμών: Τάσος Παλαιορούτας
Ερμηνεύουν: Όλια Λαζαρίδου, Σεμέλη Δημητρακοπούλου
Μουσικός επί σκηνής: Άννα Παπαϊωάννου
ΑΜΚΕ ΝΕΡΑ ΕΙΔΑ
Διάρκεια παράστασης: 60΄
Η παραγωγή πραγματοποιείται στο πλαίσιο του προγράμματος 2026 του
θεσμού του Υπουργείου Πολιτισμού «’Όλη η Ελλάδα ένας πολιτισμός», με την υποστήριξη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Μαγνησίας και του Δήμου Σκιάθου.
Η εκδήλωση προσφέρεται δωρεάν από το Υπουργείο Πολιτισμού.
Η προκράτηση θέσης είναι υποχρεωτική.
Πληροφορίες &προκρατήσεις:
