Αρχική Blog Σελίδα 12

Αρνητικό το Υπουργείο Τουρισμού στην εγκατάσταση ανεμογεννητριών στο Τρίκερι

0
Αρνητική είναι για ακόμη μια φορά η Περιφερειακή Υπηρεσία Τουρισμού Θεσσαλίας του Υπουργείου Τουρισμού- δια του Προϊσταμένου της Νικ. Σαρούκου -μετά την αρνητική στάση για εγκατάσταση Ανεμογεννητριών σε Αργαλαστή και Σηπιάδα- στην εγκατάσταση Αιολικού Πάρκου στην θέση «Διάσελλο», ισχύος 91 MW, στα διοικητικά όρια της Δ.Ε. Τρικερίου.
Σύμφωνα τον κ. Σαρούκο η εγκατάσταση ανεμογεννητριών στην θέση “Διάσελλο” θα επιφέρει σοβαρή και μη αναστρέψιμη αλλοίωση του τοπίου και θα επηρεάσει αρνητικά τη μοναδικότητα, αυθεντικότητα και ελκυστικότητα της περιοχής ως προορισμού φυσιολατρικού και εναλλακτικού τουρισμού.
O Δήμαρχος Νοτίου Πηλίου Μιχάλης Μιτζικός χαιρετίζει τη στάση του Προϊσταμένου της Περιφερειακής Υπηρεσίας Τουρισμού Θεσσαλίας κ. Σαρούκου και επισημαίνει: «Η εκ νέου θέση του Υπουργείου Τουρισμού κατά των Ανεμογενννητριών στο Νότιο Πήλιο έρχεται για ακόμη μια φορά να επιβεβαιώσει και ενισχύσει την ξεκάθαρη θέση της Δημοτικής Αρχής, καθώς και την έντονη ανησυχία του Δήμου και την κατηγορηματική του θέση σχετικά με τον σχεδιασμό του νέου Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τις ΑΠΕ και ειδικότερα ως προς την χωροθέτηση αιολικών εγκαταστάσεων και ανεμογεννητριών στο Νότιο Πήλιο.
Παραμένει πάγια η θέση μας για εξαίρεση της γεωγραφικής περιοχής του Νοτίου Πηλίου από τις ζώνες όπου επιτρέπεται η εγκατάσταση αιολικών πάρκων, διασφαλίζοντας θεσμικά την προστασία του περιβάλλοντος, του φυσικού κάλλους, του αρχιτεκτονικού τοπίου, καθώς και της τουριστικής και πολιτιστικής ταυτότητας του Πηλίου.»

Η Λέσχη Ειδικών Δυνάμεων Μαγνησίας καλύπτοντας τον λόφο της Γορίτσας με την έναρξη της πυρκαγιάς στο Αγ Λαυρέντη το μεσημέρι μέχρι το βράδυ με ένα πυροσβεστικό και εθελοντές και με τα άλλα δύο πυροσβεστικά σε ετοιμότητα για όπου χρειαστεί με εντολή της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας

0

Η Λέσχη Ειδικών Δυνάμεων Μαγνησίας καλύπτοντας τον λόφο της Γορίτσας με την έναρξη της πυρκαγιάς στο Αγ Λαυρέντη το μεσημέρι μέχρι το βράδυ με ένα πυροσβεστικό και εθελοντές και με τα άλλα δύο πυροσβεστικά σε ετοιμότητα για όπου χρειαστεί με εντολή της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας

Σε άμεση κινητοποίηση η πολιτική προστασία στον Αγιο Λαυρέντιο

0

Σε άμεση κινητοποίηση η πολιτική προστασία και οι άλλες υπηρεσίες του Δήμου Βόλου ανταποκρίθηκαν έγκαιρα και αποτελεσματικά στο αίτημα της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, και συνέδραμαν καταλυτικα στην κατάσβεση της πυρκαγιάς που εκδηλώθηκε στον Αγιο Λαυρέντιο, διαθέτοντας δυο μεγάλες υδροφόρες, όσο και πυροσβεστικό όχημα.

Στον τόπο της πυρκαγιάς, που χάρις στην άμεση αντίδραση των πυροσβεστικών δυνάμεων κατασβέστηκε σε μικρό χρονικό διάστημα, μετέβησαν με εντολή του Δημάρχου Βόλου, Αχιλλέα Μπέου, ο αρμόδιος αντιδήμαρχος Πολιτικής Προστασίας, Σπύρος Γάτος και ο αντιδήμαρχος Καθαριότητας, Γιώργος Πράττος.

Κοινωνικοί εταίροι Επιστολή προς τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών για αύξηση από τα 6 στα 10 ευρώ του ημερήσιου ορίου παροχής σίτισης των εργαζόμενων

0

Πρόταση διόρθωσηςτου ημερήσιου ορίου παροχής σίτισης για την ενίσχυση της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων και της βιωσιμότητας των επιχειρήσεων

Σε όλο τον κόσμο τα κράτη και οι επιχειρήσεις φροντίζουν για την ενίσχυση του εισοδήματος των πολιτών-ερναζόμενων με διάφορους τρόπους, μισθολογικούς ή μη. Μία πολύ σημαντική μη μισθολογική παροχή είναι η παροχή σίτισης, η οποία θεσμοθετήθηκε πρώτη φορά στην Ελλάδα με το νόμο 3296/2004. Από την Ψήφιση της το 2004 μέχρι και σήμερα, η παροχή σίτισης παραμένει αμετάβλητη στα 6 ευρώ ημερησίως, χωρις καμια αναπροσαρμογή ή διόρθωση, παρά τις πολλαπλές πιέσεις που έχει υποστεί το εισόδημα των εργαζομένων εξαιτίας του υψηλού πληθωρισμού των τροφίμων, ειδικότερα την τελευταία τριετία.

Η παροχή σίτισης σε ευρωπαϊκό επίπεδο έχει αναδειχθεί σε πολύ σημαντικό μέσο στήριξης των εργαζόμενων, ενώ τείνει να αναπροσαρμόζεται σε συνάρτηση με τα όρια του κατώτατου μισθού σε κάθε χώρα, με χώρες όπως η Πορτογαλία να έχουν θεσμοθετήσει παροχή σίτισης που προσεγγίζει το 22% του κατώτατου μισθού, χώρες όπως η Γαλλία να δίνουν παροχή που αντιστοιχεί στο 18%, ενώ άλλες χώρες να προσεγγίζουν έως καιτο 25% του κατώτατου μισθού.

Με την να αναπτύσσεται και να αυξάνει τον κατώτατο μισθό, η παροχή σίτισης σήμερα αντιστοιχεί στο 13,6% του κατώτατου μισθού, κατατάσσοντας την χώρα μας στην τελευταία θέση του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Δυστυχώς η παροχή σίτισης δεν αποτελεί τον μοναδικό λόγο που η Ελλάδα βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις της Ευρώπης, καθώς σε ότι αφορά στην αγοραστική δύναμη η χώρα μας βρίσκεται την 26η θέση από τους 27 της ΕΕ, ξεπερνώντας μόνο τη Βουλγαρία, με την αγοραστική δύναμη των Ελλήνων να είναι 30% χαμηλότερη από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Σύμφωνα με την ετήσια έρευνα του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ για το εισόδημα και τις δαπάνες διαβίωσης των νοικοκυριών 2024, 6 στα 10 νοικοκυριά δήλωσαν ότι το μηνιαίο εισόδημα δεν επαρκεί για όλον το μήνα.

Στο πλαίσιο λοιπόντων μέτρων ενίσχυσηςτης ποιότητας ζωής και της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων, να διαμορφώσουμε μια εκσυγχρονισμένη πολιτική ενίσχυσης του εισοδήματος μέσω μισθολογικών και μη μισθολογικών παρεμβάσεων.

Πέραν της άμεσης βελτίωσης της ποιότητας ζωής των εργαζομένων, τα μέτρα αυτά παρέχουν και πολλαπλά οφέλη όπως την αύξηση της ανταγωνιστικότητας των ελληνικών επιχειρήσεων, την αντιμετώπιση θεμάτων δημόσιας υγείας που σχετίζονται με τη διατροφή και κατ’ επέκταση τη βελτίωση των συνθηκών υγιεινής και ασφάλειας της εργασίας.

Η συγκεκριμένη πρόταση επικεντρώνεται στην διόρθωση της ημερήσιας•ονομαστικής αξίας των διατακτικών σίτισης που μπορεί να παρέχει ένας εργοδότης στους εργαζόμενους της επιχείρησής του, από τα 6 ευρώ που ισχύει σήμερα, στα 10 ευρώ ημερησίως. Η συγκεκριμένη πρόταση δεν έχει σαν στόχο απ.λά την εναρμόνιση με τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο, αλλά επί της ουσίας να υποστηρίξει τον εργαζόμενο γιανα καλύψει τις πραγματικές ανάγκες διατροφής κατά την εργασία, ότι ένα γεύμα σήμερα κοστίζει κ« ελάχιστο 10€.

Η προσαρμογή του ποσού αυτού θα πρέπει να ακολουθεί τον ρυθμό αύξησης του πληθωρισμού ώστε οι εργαζόμενοι να έχουν πρόσβαση σε επαρκή και υγιεινή τροφή ανεξαρτήτως της όποιας μεταβολής στο κόστος διατροφής.

Όταν το 30% των εργαζομένων οτην Ελλάδα αμείβεται με τον κατώτατο μισθό (πηγή

2024) και οι αυξήσεις μισθών κινούνται σε διπλάσιο ρυθμό σε σχέση με τον πληθωρισμό KPMG Ι Μάρτιος 2025), δεν φαίνεται να υπάρχει κανένας λόγος ώστε να μην προχωράει αυτή η νομοθετική διόρθωση, η οποία μπορεί νοι επιφέρει και άμεσα έσοδα στον κρατικό προϋπολογισμό, μέσω της αύξησης της κατανάλωσης και της είσπραξης του ΦΠΑ από τα συνεργαζόμενα καταστήματα του δικτύου.

Η Πρόταση Πολιτικής εξειδικεύεται παρακάτω στα εξής;

Ενίσχυση της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων και αντιμετώπιση της ακρίβειας

Η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων κατανω,ωτών, αποτελεί ένα σημαντικό κοινωνικό ζήτημα, με τα τελευταία στοιχεία της Eurostat να τοποθετούν την θιλάδα στις τελευταίες θέσεις της αντίστοιχης ευρωπαϊκής λίστας. Στο πλαίσιο αυτό, η αύξηση των διατακτικών αποτελεί ένα από τα διαθέσιμα μέσα που μπορεί να ενισχύσει άμεσα την αγοραστική δύναμη των εργαζομένων, εξασφαλίζοντας επαρκές εισόδημα αποκλειστικά για την αγορά φαγητού .

Ενίσχυση της ικανοποίησης των εργαζομένων

Βάσει και των πιο πρόσφατων ερευνών ικανοποίησης εργαζομένων (KPMG Ι Μάρτιος 25), η διατακτική σίτισης παραμένει διαχρονικά στις πρώτες 3 πιο επιθυμητές παροχές στο πλαίσιο μίας εργασιακής σχέσης. Ως εκ τούτου μία πιθανή αύξηση της ονομαστικής αξίας των διατακτικών, θα έχαιρε σημαντικής αποδοχής ΦΤό την αγορά (εργοδότες & εργαζόμενοι) και θα είχε πολλή θετική επίδραση και πους δείκτες ικανοποίησης των εργαζομένων, αλλά και στην ενίσχυση της παραγωγικότητάς τους.

Ενίσχυση της ανταγωνεστιικότητας Των ελληνικών επιχειρήσεων

Σε μία αγορά εργασίας όπου η προσέλκυση και διατήρηση ταλέντων αποτελούν πρόκληση για όλους τους κλάδους, είναι σημαντικό οι ελληνικές επιχειρήσεις να ειναι σε θέση να παρέχουν στους εργαζομένους τους ένα ανταγωνιστικό πακέτο παροχών. Στην μετά covid εποχή, όπου οιΈλληνες εργαζόμενοι αναζητούν εργασία στο εξωτερικό είτε αφήνοντας την χώρα μας είτε μέσω τηλεργασίας με οτόχο τη βελτίωση του εισοδήματός τους, οι Έλληνες εργοδότες ανταγωνίζονται με τον παγκόσμιο χάρτη και όχι μόνο με τις αντίστοιχες ελληνικές επιχειρήσεις. Λαμβάνοντας υπόψη δε ότι στις περισσότερες των Ευρωπαϊκών χωρών τα πακέτα παροχών καλύπτουν σαφώς μεγαλύτερο εύρος αναγκών και με σημαντικά πιο αυξημένα ποσά, καθώς τα κράτη παρέχουν αντίστοιχα φορολογικά κίνητρα στις εταιρείες, η μάχη ανεύρεσης εργαζομένων για τις ελληνικές επιχειρήσεις είναι άνιση.

Στοιχεία Ευρωπαϊκών χωρων

Τίθεται παρακάτω και σχετικός συγκριτικός πίνακας της αξίας των διατακτικών σίτισης για μία περίοδο αναφοράς από το 2017 έως το 2024, σε συνάρτηση με τον κατώτατο μισθό σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, Όπως αποτυπώνεται και εδώ. η Ελλάδα είναι η χώρα που βεν προχωρήσει ποτέ σε της ονομαστικής αξίας των διατακτικών και βρίσκεται οτο χαμηλότερο ποσοστό αναλογίας μηνιαίας παρογή€ σίτισης και κατώτατου μισθού.

Πηγή’. οςτίμησης πιθανής αύξισης του  ποσού διατακττ.κά..ν σκησης στην Ελλάδα — PCW λογαρεασμδτης Edbnred Μάι« 2025

72%

6          6,12 0,12 0,04     €6,10    314%    943.37 7          €4,92πο.οο

α.63                     0,32α37               33%

Κύριε Υπουργέ,

Πιστεύουμε ότι η διόρθωση του ημερήσιου ορίου παροχής σίτισης θα επηρεάσει θετικά Τόσο το εισόδημα των εργαζομένων, αλλά ταυτόχρονα θα έχει θετικά αποτελέσματα για τις επιχειρήσεις. Παρακαλούμε να εξετάσετε το αίτημά μας.

 

Δημητριάδος Ιγνάτιος : «Δώρο του Θεού στον άνθρωπο να μπορεί να προσεύχεται» – 2η Αυγουστιάτικη Παράκληση στη Βελίκα

0

Δημητριάδος Ιγνάτιος : «Δώρο του Θεού στον άνθρωπο να μπορεί να προσεύχεται»

 2η Αυγουστιάτικη Παράκληση στη Βελίκα

Στον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως Βελίκας Αγιάς χοροστάτησε, τη Δευτέρα 3 Αυγούστου, ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, κατά την Ακολουθία της Ιεράς Παρακλήσεως προς τιμήν της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Μετά το τέλος της Ακολουθίας πραγματοποιήθηκε, στο Ανοικτό Θέατρο Βελίκας, πολιτιστική εκδήλωση λόγου και μουσικής, στο πλαίσιο των «Αυγουστιάτικων Παρακλήσεων», οι οποίες διοργανώνονται από τον Πολιτιστικό Φορέα της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος και Αλμυρού «Μαγνήτων Κιβωτός, για τη διάσωση του πολιτιστικού αποθέματος».
Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος τόνισε αρχικά: «Είναι τόσο εκφραστικός ο τρόπος των αγιογράφων για την Παναγία μας, ώστε έχουν ιστορήσει πολλές εικόνες, καθεμία από τις οποίες έχει τον δικό της συμβολισμό και στέλνει το δικό της μήνυμα. Εμένα πάντοτε με συγκινούσε η εικόνα με την επωνυμία “Γλυκοφιλούσα”. “Γλυκοφιλούσα”· τολμηρή λέξη. Κι όμως, ο αγιογράφος δημιούργησε μία εικόνα εξαιρετικά χαρακτηριστική. Το πρόσωπο της Παναγίας ακουμπά στο πρόσωπο του Χριστού. Έτσι εκφράζεται μία βαθιά, απέραντη αγάπη, μια αγάπη που ζητά το άγγιγμα. Έχουμε όλοι βιώσει την αγάπη της μητέρας και του πατέρα μας μέσα από το πρώτο τους άγγιγμα. Όμως το άγγιγμα της μητέρας είναι μοναδικό. Η Παναγία, ως άνθρωπος, άγγιξε τον Χριστό γνωρίζοντας ότι είναι καρπός θαύματος και του Αγίου Πνεύματος. Και τότε ο αγιογράφος κάνει το εκπληκτικό: ο Χριστός απλώνει τα χέρια Του για να την αγκαλιάσει, όμως δεν την σφίγγει στην αγκαλιά Του. Τα χέρια Του παίρνουν το σχήμα του Σταυρού. Και η Παναγία, η Γλυκοφιλούσα, δεν είναι χαρούμενη, γιατί γνωρίζει ότι ο Υιός της θα Σταυρωθεί. Έτσι, στην εικόνα της Παναγίας Γλυκοφιλούσας αποτυπώνεται η πεμπτουσία της ανθρώπινης ζωής. Πρώτα απ’ όλα ότι είμαστε πλασμένοι από την αγάπη του Θεού. Μας χάρισε το πολύτιμο δώρο της ελευθερίας, που είναι βέβαια δίκοπο μαχαίρι. Μας έπλασε τόσο ελεύθερους, ώστε μπορούμε ακόμη και να Τον αρνούμαστε ή να μη δεχόμαστε ότι υπάρχει. Κι όμως, το ανέχεται, γιατί προτίμησε να μας χαρίσει την ελευθερία παρά να δημιουργήσει δούλους. Δεν θέλει μια τέτοια δουλεία. Ζητά πάντοτε το ελεύθερο “ναι”, το “ναι” της καρδιάς. Στην εικόνα της Παναγίας Γλυκοφιλούσας η καρδιά του Χριστού ακουμπά στην καρδιά της Παναγίας. Και η Παναγία μάς θέλει με την καρδιά μας. Γιατί πώς αλλιώς μπορούμε να την προσεγγίσουμε;» Ο Σεβασμιώτατος πρόσθεσε ακόμη: «Γι’ αυτό χρειάζεται μία υπέρβαση καρδιάς, ώστε να μπορούμε να προσευχόμαστε. Μόνο εμείς οι άνθρωποι έχουμε αυτό το προνόμιο. Είναι το δώρο του Θεού προς τον άνθρωπο. Η πρόκληση αυτών των ημερών είναι να βαδίσουμε προς τη μεγάλη γιορτή της Παναγίας με την καρδιά μας· να αισθανθούμε ότι κι Εκείνη μάς αγγίζει με τον δικό της τρόπο. Η αγάπη ζητά άγγιγμα. Και η Παναγία μάς αγγίζει προσωπικά, τον καθένα από εμάς. Η Παναγία είναι για όλους μία μητέρα. Και όπως η μητέρα μας μάς δέχεται όπως είμαστε, έτσι και η Παναγία μάς καλεί σε μία πορεία μετανοίας και αληθινής αγάπης.»
Στη συνέχεια αναφέρθηκε στους κινδύνους που εγκυμονεί η τεχνητή νοημοσύνη, λέγοντας: «Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τα παιδιά μας είναι να πιστέψουν ότι η τεχνητή νοημοσύνη είναι άνθρωπος. Τα παιδιά παρασύρονται από την εικόνα και εξαρτώνται από το κινητό τηλέφωνο. Έτσι περιορίζεται η ματιά τους. Γίνονται εξαρτημένα από την πληροφορία και δυσκολεύονται να δημιουργήσουν με το μυαλό τους. Αγαπούν το τηλέφωνο και τον υπολογιστή, όμως οι μηχανές δεν αγαπούν. Η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι άνθρωπος· είναι μηχανή.» Καταλήγοντας υπογράμμισε: «Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να γράψει μία πολύ καλή προσευχή, μπορεί ακόμη και να ψάλει την Παράκληση, όμως δεν μπορεί να προσευχηθεί, γιατί δεν έχει ψυχή. Μόνο οι άνθρωποι έχουν το προνόμιο να προσεύχονται. Κάθε Παράκληση, κάθε Θεία Λειτουργία, κάθε ευλογημένη οικογένεια αποτελεί μία αντίσταση, ένα “όχι”. Δεν θα αρνηθούμε την εξέλιξη· αλίμονο. Η τεχνολογία και η επιστήμη εξελίσσονται. Παρ’ όλα αυτά, οι άνθρωποι ούτε ειρήνευσαν ούτε βρήκαν τον εαυτό τους. Κάποιοι πίστεψαν ότι χωρίς τον Θεό θα ήμασταν καλύτερα. Όμως είμαστε χειρότερα. Υπάρχει, όμως, ελπίδα, και αυτή είναι ο Χριστός. Και όσο προσευχόμαστε, δεν θα νικηθούμε από τις μηχανές, που δεν είναι παρά ένα εργαλείο, και θα διατηρήσουμε ζωντανή την ελπίδα, ώστε η πίστη να παραμένει εδραιωμένη στην πατρίδα μας.»
Μετά την Ακολουθία της Παρακλήσεως, στο Ανοικτό Θέατρο Βελίκας πραγματοποιήθηκε η δεύτερη «Αυγουστιάτικη Παράκληση». Πλήθος πιστών παρακολούθησε την εκδήλωση και απόλαυσε τραγούδια αφιερωμένα στην Υπεραγία Θεοτόκο, τα οποία ερμήνευσε η ορχήστρα «Ιωνία», ενώ παρεμβλήθηκαν αφηγήσεις από τον π. Ευθύμιο Παπαγεωργίου.
Στο τέλος της εκδήλωσης ο Σεβασμιώτατος κ. Ιγνάτιος επισήμανε: «Τα παιδιά μας ζουν σε μία εποχή που πλημμυρίζει από την τεχνολογία και την εικόνα, με αποτέλεσμα να χάνεται η ανθρωπιά, να δυσκολευόμαστε να επικοινωνήσουμε μεταξύ μας, να περιορίζεται η δημιουργικότητα και να υπάρχει ο κίνδυνος όλα αυτά να αντικατασταθούν από την τεχνητή νοημοσύνη.
Πιστεύω ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα παραμείνει ένα εργαλείο και δεν θα μας νικήσει. Πρέπει όμως να προφυλαχθούμε και, κυρίως, να προετοιμαστούμε.»
Σήμερα, Τρίτη 4 Αυγούστου, στις 8:30 μ.μ., θα πραγματοποιηθεί στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Αγίου Γεωργίου Νηλείας η τρίτη «Αυγουστιάτικη Παράκληση», με τραγούδια αφιερωμένα στην Υπεραγία Θεοτόκο.
Το υπόλοιπο πρόγραμμα των εκδηλώσεων έχει ως εξής:
  • Πέμπτη 6 Αυγούστου: Ιερός Ναός Μεταμορφώσεως Βόλου
  • Παρασκευή 7 Αυγούστου: Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου Ευξεινουπόλεως
  • Δευτέρα 10 Αυγούστου: Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου Καλών Νερών
  • Τρίτη 11 Αυγούστου: Ιερός Ναός Αγίου Αθανασίου Άνω Λεχωνίων
  • Τετάρτη 12 Αυγούστου: Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου Νέας Αγχιάλου
  • Πέμπτη 13 Αυγούστου: Ιερός Ναός Ευαγγελιστρίας Νέας Ιωνίας.

Το ΚΚΕ αποχαιρετά με βαθιά θλίψη τον Λάκη Χαλκιά, έναν σπουδαίο ερμηνευτή που συνδέθηκε με τους μεγάλους κοινωνικούς αγώνες

0

Ανακοίνωσή του ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΚΚΕ   για τον θάνατο του Λάκη Χαλκιά

Με βαθιά θλίψη αποχαιρετούμε τον συναγωνιστή μας Λάκη Χαλκιά, έναν σπουδαίο ερμηνευτή, μουσικό, ερευνητή της ελληνικής μουσικής και πνευματικό άνθρωπο. Έναν ολοκληρωμένο καλλιτέχνη που υπηρέτησε με συνέπεια την ελληνική μουσική παράδοση, την ανέδειξε δημιουργικά και τη συνέδεσε με τους μεγάλους κοινωνικούς αγώνες της εποχής. Η διαδρομή του υπήρξε πολύχρονη και πολυδιάστατη.

Από πολύ μικρός μυήθηκε στη δημοτική και λαϊκή μουσική, στην οποία βρίσκεται η βαθιά ρίζα του τόπου του, τα Γιάννενα, και της οικογένειάς του, της ιστορικής μουσικής οικογένειας των Χαλκιάδων. Γρήγορα ακολούθησε τον δρόμο του επαγγελματία μουσικού, ως πολυοργανίστας και ερμηνευτής και στάθηκε επάξια δίπλα σε κορυφαίες μορφές της ελληνικής μουσικής: Τον πατέρα του, τον “τρανό” κλαρινίστα Τάσο Χαλκιά, τον Μάρκο Βαμβακάρη, τον Βασίλη Τσιτσάνη, τον Στέλιο Καζαντζίδη, τον Γιάννη Παπαϊωάννου και την Σωτηρία Μπέλλου.

Στα χρόνια της δικτατορίας και της μεταπολίτευσης, η φωνή του Λάκη Χαλκιά ταυτίστηκε με τους μεγάλους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες του λαού μας. Όντας ο ίδιος μέλος της Νεολαίας Λαμπράκη γνώρισε από πρώτο χέρι τις διώξεις, γεγονός που τον οδήγησε στη φυγή στον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες το 1967. Με την επιστροφή του, το 1971, γνώρισε τον Γιάννη Μαρκόπουλο. Η ορμή της φωνής του συναντήθηκε με τη δύναμη της μουσικής του μεγάλου συνθέτη, σε μια ιστορική στιγμή που η Τέχνη αποτέλεσε τη συλλογική έκφραση αντίστασης και ελπίδας. Έτσι γεννήθηκαν οι αξέχαστες ερμηνείες που ύμνησαν τον εργάτη, τον μετανάστη, τον βιοπαλαιστή της πόλης και του χωριού στους εμβληματικούς δίσκους “Θητεία”, “Μετανάστες” και “Θεσσαλικός Κύκλος”. Ακολούθησαν συνεργασίες με τους κορυφαίους Έλληνες συνθέτες, μουσικούς, ποιητές και στιχουργούς.

Ο Λάκης Χαλκιάς δεν συνόδευσε απλώς με τη φωνή και τη μουσική του τους λαϊκούς αγώνες. Υπήρξε οργανικό κομμάτι τους. Διαδήλωσε τραγουδώντας στις συναυλίες για την ειρήνη, την αλληλεγγύη σε λαούς που δοκιμάζονται, για τα εργατικά δικαιώματα, στις πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις, αλλά και στις μεγάλες πολιτιστικές και πολιτικές εκδηλώσεις του ΚΚΕ. Για περισσότερα από πενήντα χρόνια υπήρξε μία από τις σταθερές φωνές του Φεστιβάλ ΚΝΕ – “Οδηγητή”, χαρίζοντας με τις ερμηνείες του δημοτικά, λαϊκά και επαναστατικά τραγούδια που συντρόφευσαν γενιές αγωνιστών.

Υπηρέτησε με πάθος την έρευνα, τη διάσωση και τη διάδοση της ελληνικής μουσικής παράδοσης. Το έργο ζωής του “2.500 Χρόνια Ελληνική Μουσική” αποτελεί πολύτιμη παρακαταθήκη για την ιστορία του ελληνικού μουσικού πολιτισμού από την αρχαιότητα έως τη σύγχρονη εποχή. Για τον Λάκη Χαλκιά η μουσική παράδοση δεν ήταν ένα μουσειακό έκθεμα, αντίθετα τη θεωρούσε ζωντανό, δυναμικό έργο που ενώνει τις γενιές και τροφοδοτεί τη σύγχρονη δημιουργία. Με την ίδια αφοσίωση στάθηκε δίπλα στη νέα γενιά των καλλιτεχνών, ως δάσκαλος, ερευνητής και συνδικαλιστής, υπερασπιζόμενος τα εργασιακά και πνευματικά δικαιώματά τους.

Η κληρονομιά που παρέλαβε από τον πατέρα του και τη μεγάλη οικογένεια των Χαλκιάδων δεν ήταν μόνο μουσική, ήταν βαθιά κοινωνική και αγωνιστική. Η οικογένεια βίωσε τη φτώχεια και τις κακουχίες, την εκμετάλλευση και την αδικία. Οι Χαλκιάδες εμψύχωναν τους αντάρτες στα βουνά με τα κλέφτικα και τα ηπειρώτικα τραγούδια τους. Με αυτή την κληρονομιά προικίστηκε ο Λάκης Χαλκιάς. Έτσι, η απόφασή του να στρατευτεί με την τέχνη του στο πλευρό του λαού ήταν μια βαθιά συνειδητή επιλογή, ταιριαστή στην κοινωνική καταγωγή του.

Για το ΚΚΕ ο Λάκης Χαλκιάς δεν υπήρξε μόνο ένας σπουδαίος καλλιτέχνης. Υπήρξε ένας πραγματικός συναγωνιστής, ένας σύντροφος. Υπήρξε σταθερός συνοδοιπόρος του Κόμματος από τη Μεταπολίτευση μέχρι σήμερα. Στις μεγάλες στιγμές, αλλά και στις δύσκολες περιόδους για το Κόμμα, το διεθνές κομμουνιστικό και το εργατικό κίνημα, συνέβαλε στην προσπάθεια να κρατηθεί ψηλά η σημαία της ελπίδας για έναν καλύτερο κόσμο. Πλούτισε με την τέχνη του, αλλά και τον λόγο του τη δράση του ΚΚΕ. Τίμησε τα ψηφοδέλτια του Κόμματος, στήριξε με τη δημόσια στάση και τις παρεμβάσεις του τον αγώνα του ΚΚΕ και της νέας γενιάς των κομμουνιστών, της ΚΝΕ και έθεσε το κύρος και την τέχνη του στην υπηρεσία του αγώνα της εργατικής τάξης για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Γνήσιος και συνεπής καλλιτέχνης, ολοκληρωμένος δημιουργός και άνθρωπος της πρώτης γραμμής των κοινωνικών αγώνων, παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του ακούραστα ενεργός. Η απώλειά του αφήνει δυσαναπλήρωτο κενό στην ελληνική μουσική, στον Πολιτισμό και στους αγώνες του λαού μας.

Ο Λάκης Χαλκιάς αφήνει πίσω του μια παρακαταθήκη που εκτείνεται σε περισσότερες από έξι δεκαετίες προσωπικής δημιουργίας και συνεχίζει μια μουσική διαδρομή της οικογένειας των Χαλκιάδων που μετρά περισσότερο από έναν αιώνα. Αφήνει άξιους συνεχιστές, πρώτα απ’ όλα τον αγαπημένο και ταλαντούχο μικρότερο αδερφό του Χρήστο Χαλκιά, αλλά και όλους εκείνους τους νέους μουσικούς που δίδαξε, ενέπνευσε και στήριξε στη μακρόχρονη πορεία του.

Στην οικογένειά του εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια. Ταυτόχρονα, αναλαμβάνουμε την ευθύνη να φωτίσουμε το έργο του Λάκη, να φτάσει στις επόμενες γενιές και να αποτελέσει το σταθερό θεμέλιο για τη συνέχεια και τη δημιουργική εξέλιξη της ελληνικής μουσικής παράδοσης.

Θα μείνει στις καρδιές μας, θα μείνει στις καρδιές όλου του λαϊκού κόσμου, που αγάπησε βαθιά και αγαπήθηκε βαθιά, γιατί πίσω από τη στεντόρεια φωνή του βρισκόταν ένας ευαίσθητος, απλός και αυθεντικός άνθρωπος. Τραγούδησε για τον εργάτη, τον εμιγκρέ της “Φάμπρικας” “που …δουλεύει νύχτα μέρα …στη βάρδια δύο δέκα …”, για τον δάσκαλο που “…δασκαλεύει με λόγια …της φωτιάς…”. Ετούτος ο λαός, που ύμνησε με τη φωνή και την τέχνη του, τον αποχαιρετά σήμερα με βαθύ σεβασμό και ευγνωμοσύνη. Και του δίνει την υπόσχεση ότι τα τραγούδια του, το έργο και το παράδειγμά του θα παραμείνουν ζωντανά στη μνήμη και τη συνείδηση των επόμενων γενιών.

 

Αποχαιρετούμε τον Λάκη Χαλκιά ένα σύμβολο του λαϊκού μας τραγουδιού κι έναν άνθρωπο με βαθιά κοινωνική και πολιτική συνείδηση

0

Ο Λάκης Χαλκιάς ήταν η ζωντανή αποτύπωση του λαϊκού μας τραγουδιού, υπηρετώντας κάθε έκφανσή του και γεφυρώνοντας το παρελθόν με το παρόν του. Προερχόμενος από μουσική οικογένεια, ο ίδιος υπήρξε καλλιτέχνης με σπάνιο ταλέντο. Έπαιζε πέντε όργανα (κιθάρα, λαούτο, τζουρά, ούτι και μπουζούκι) και με την κρυστάλλινη και γεμάτη λαϊκή ομορφιά φωνή του έντυσε κάποιες από τις πιο συγκλονιστικές στιγμές του ελληνικού πενταγράμμου. Συνεργάστηκε με σπουδαίους τραγουδιστές και συνθέτες, ενώ magnum opus της πορείας του θεωρείται το πόνημα “2.500 Χρόνια Ελληνική Μουσική, από τον  Όμηρο μέχρι σήμερα”, όπου παρουσιάζεται το πανόραμα της μουσικής του ελληνικού χώρου μέσα στο χρόνο. Η καλλιτεχνική του ευαισθησία συνδυαζόταν με την ισχυρή πολιτική του στράτευση στους κοινωνικούς αγώνες. Έδωσε τις μάχες του μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ και βρέθηκε στο πλευρό της ΓΣΕΕ και των εργαζομένων, συμμετέχοντας ενεργά σε εκδηλώσεις και δρώμενα που διοργάνωσαν οι εργατικές συλλογικότητες. Θα μείνει ζωντανός στη μνήμη του λαού μας.

 

Πανηγύρεις Μεταμορφώσεως – 4η Αυγουστιάτικη Παράκληση στην Μεταμόρφωση Βόλου

0

Πανηγύρεις Μεταμορφώσεως

4η Αυγουστιάτικη Παράκληση στην Μεταμόρφωση Βόλου

Την μεγίστη Δεσποτική εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος εορτάζει η Εκκλησία μας την Πέμπτη 6/8.

Επίκεντρο του εορτασμού στην Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος θα είναι ο φερώνυμος μεγαλοπρεπής Ναός του Βόλου, όπου την παραμονή της εορτής, στις 7.30μ.μ., θα τελεστεί ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Σεβ. Μητροπολίτου Δημητριάδος κ. Ιγνατίου, ο οποίος θα κηρύξει τον Θείο Λόγο. Στις 10.00 μ.μ. θα ξεκινήσει Ιερά Αγρυπνία, η οποία θα απολύσει τα μεσάνυκτα. Ανήμερα της εορτής θα τελεστεί πανηγυρική Θεία Λειτουργία, ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου, ο οποίος θα ομιλήσει.
Στις 7.00 μ.μ. θα τελεστεί η 4η Αυγουστιάτικη Παράκληση, χοροστατούντος του Σεβ. Ποιμενάρχου μας κ. Ιγνατίου και θα ακολουθήσει μουσική εκδήλωση στο προαύλιο του Ναού, αφιερωμένη στην Παναγία μας.
Εθελοντική Αιμοδοσία
Από τις 10.00 π.μ. έως τη 1.00 μ.μ. στο προαύλιο του Ναού θα διενεργηθεί Εθελοντική Αιμοδοσία, για την ενίσχυση της Τράπεζας Αίματος της Τοπικής μας Εκκλησίας, προκειμένου να ανακουφιστούν οι συμπολίτες μας που έχουν άμεση ανάγκη από αίμα, για να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα της υγείας τους.
Ολόκληρο το πρόγραμμα της Πανηγύρεως δημοσιεύεται εδώ.
Την εορτή της Μεταμορφώσεως πανηγυρίζουν επίσης, οι κάτωθι Ιεροί Ναοί:
Την παραμονή της εορτής θα τελεστεί ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός, προεξάρχοντος του Αρχιμ. Σεβαστιανός Ζερβός, ο οποίος θα κηρύξει τον Θείο Λόγο. Ανήμερα της εορτής θα τελεστεί πανηγυρική Θεία Λειτουργία ιερουργούντος του Αρχιμ. Φιλοκτήμονος Σταμοπούλου – Σαμαρά.
Την παραμονή της εορτής θα τελεστεί ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός, προεξάρχοντος του Αρχιμ. Γεώργιος Γιαννιός, ο οποίος θα κηρύξει τον Θείο Λόγο. Ανήμερα της εορτής θα τελεστεί πανηγυρική Θεία Λειτουργία ιερουργούντος του Αρχιμ. Χαρίτωνος Μελεμέ.
Ιερά Μονή Ταξιαρχών Πηλίου(Μετόχι «Μεγα-Σωτῆρα»  στὴν περιοχή «Κανάλια» Ἁγ. Γεωργίου Νηλείας)
Την παραμονή της εορτής, στις 6.30 μ.μ., θα τελεστεί ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός, μετ’ αρτοκλασίας και Θείου Κηρύγματος.
Μεταμορφώσεως Κάτω Λεχωνίων
Την παραμονή της εορτής θα τελεστεί ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός, μετ’ αρτοκλασίας και Θείου κηρύγματος. Ανήμερα της εορτής θα τελεστεί πανηγυρική Θεία Λειτουργία.
Μεταμορφώσεως Βελίκας Αγιάς
Την παραμονή της εορτής θα τελεστεί ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός, μετ’ αρτοκλασίας και Θείου Κηρύγματος. Ανήμερα της εορτής θα τελεστεί πανηγυρική Θεία Λειτουργία.

 

Όταν μια θεατρική παράσταση γίνεται γιορτή πολιτισμού και κοινωνικής συνοχής

0
Υπάρχουν βραδιές που ολοκληρώνονται με το τελευταίο χειροκρότημα. Υπάρχουν όμως και εκείνες που αφήνουν ανεξίτηλο αποτύπωμα στη μνήμη μιας τοπικής κοινωνίας, γιατί κατάφεραν να ενώσουν ανθρώπους, να γεννήσουν συναισθήματα και να υπενθυμίσουν ότι ο πολιτισμός εξακολουθεί να αποτελεί τη ζωντανότερη έκφραση της συλλογικής μας ταυτότητας. Μία τέτοια βραδιά έζησε η τοπική κοινωνία τη Δευτέρα 3 Αυγούστου 2026, στην πλατεία του Ιερού Παρεκκλησίου Αγίου Αθανασίου, στον Οικισμό Αστέρια της Δημοτικής Ενότητας Αγριάς του Δήμου Βόλου, όπου παρουσιάστηκε με εξαιρετική επιτυχία η θεατρική παράσταση «Ο Τζαναμπέτης» από τη θεατρική ομάδα του Πολιτιστικού Συλλόγου Βόλου «Διαδρομή».
Η πλατεία του Αγίου Αθανασίου μεταμορφώθηκε σε έναν ζωντανό χώρο πολιτισμού. Οικογένειες, παιδιά, νέοι και ηλικιωμένοι συναντήθηκαν κάτω από τον καλοκαιρινό ουρανό, όχι απλώς για να παρακολουθήσουν μια θεατρική παράσταση, αλλά για να μοιραστούν μια κοινή εμπειρία. Εκεί όπου κυριάρχησαν το γέλιο, η συγκίνηση, η επικοινωνία και η αίσθηση ότι ο πολιτισμός εξακολουθεί να αποτελεί σημείο συνάντησης των ανθρώπων.
Η επιλογή του έργου υπήρξε ιδιαίτερα εύστοχη. Ο «Τζαναμπέτης», μία από τις χαρακτηριστικές κωμωδίες του ελληνικού κινηματογράφου, μεταφέρθηκε με επιτυχία στη θεατρική σκηνή, διατηρώντας τη διαχρονική του δύναμη. Μέσα από εύστοχους διαλόγους, γνήσιους χαρακτήρες και το αυθεντικό ελληνικό χιούμορ, το έργο φωτίζει τις ανθρώπινες αδυναμίες, τις οικογενειακές σχέσεις και τις μικρές καθημερινές αντιθέσεις που εξακολουθούν να παραμένουν αναλλοίωτες στον χρόνο. Δεν είναι τυχαίο ότι τέτοιες κωμωδίες συνεχίζουν να συγκινούν γενιές θεατών, αποδεικνύοντας πως τα μεγάλα έργα δεν γερνούν ποτέ, αλλά αποκτούν νέα ζωή κάθε φορά που ανεβαίνουν στη σκηνή.
Το θέατρο, άλλωστε, δεν είναι απλώς μία μορφή ψυχαγωγίας. Είναι μία από τις σημαντικότερες εκφράσεις του πολιτισμού. Είναι χώρος διαλόγου, προβληματισμού και συνάντησης. Είναι το σημείο όπου ο άνθρωπος αναγνωρίζει τον εαυτό του μέσα από τις ιστορίες των άλλων, γελά με τις αδυναμίες του, συγκινείται, προβληματίζεται και τελικά γίνεται κοινωνός μιας εμπειρίας που καμία οθόνη δεν μπορεί να αντικαταστήσει.
Ιδιαίτερη αξία αποκτά το ερασιτεχνικό θέατρο, γιατί γεννιέται αποκλειστικά από την αγάπη για την τέχνη και την προσφορά. Πίσω από κάθε παράσταση κρύβονται αμέτρητες ώρες προβών, προσωπικής θυσίας, δημιουργικής αναζήτησης και ομαδικής συνεργασίας. Οι άνθρωποι που υπηρετούν το ερασιτεχνικό θέατρο δεν επιδιώκουν την προβολή ούτε την ανταμοιβή. Προσφέρουν αφιλοκερδώς χρόνο, κόπο και ψυχή, έχοντας ως μοναδικό κίνητρο τη χαρά της δημιουργίας και την επιθυμία να μοιραστούν αυτή τη χαρά με την κοινωνία.
Γι’ αυτό και αξίζουν ιδιαίτερης αναγνώρισης όχι μόνο οι ηθοποιοί που βρίσκονται επάνω στη σκηνή, αλλά και όλοι εκείνοι που εργάζονται αθόρυβα πίσω από τα φώτα. Οι σκηνοθέτες, οι υπεύθυνοι των σκηνικών, των κοστουμιών, του φωτισμού, του ήχου, της οργάνωσης και κάθε εθελοντής που συμβάλλει στην επιτυχία μιας παράστασης αποτελούν τους αθέατους δημιουργούς ενός συλλογικού πολιτιστικού έργου.
Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Βόλου «Διαδρομή» απέδειξε για ακόμη μία φορά ότι αποτελεί έναν ζωντανό φορέα πολιτισμού, δημιουργίας και κοινωνικής προσφοράς. Με συνέπεια, εθελοντισμό και αγάπη για την τέχνη, υπηρετεί τον πολιτισμό όχι ως μια περιστασιακή δραστηριότητα, αλλά ως στάση ζωής. Μέσα από τις δράσεις του καλλιεργεί την καλλιτεχνική έκφραση, ενισχύει τη συμμετοχή των πολιτών και υπενθυμίζει ότι ο πολιτισμός παραμένει η πιο ισχυρή γέφυρα επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων.
Ιδιαίτερη σημασία αποκτά το γεγονός ότι η παράσταση φιλοξενήθηκε στον προαύλιο χώρο του Ιερού Παρεκκλησίου Αγίου Αθανασίου. Η Εκκλησία, όταν ανοίγει τους χώρους της σε εκδηλώσεις που υπηρετούν τον άνθρωπο, τον πολιτισμό και την κοινωνική συνοχή, επιβεβαιώνει τον διαχρονικό της ρόλο ως σημείου αναφοράς της τοπικής κοινωνίας. Οι ενορίες δεν αποτελούν μόνο χώρους λατρείας, αλλά και ζωντανές κοιτίδες κοινωνικής προσφοράς, πολιτισμού, παιδείας και ανθρώπινης συνάντησης. Η συνεργασία της Εκκλησίας με τους πολιτιστικούς φορείς αποτελεί πολύτιμη επένδυση για το παρόν και το μέλλον των τοπικών κοινωνιών.
Σε μία εποχή κατά την οποία η απομόνωση και η ταχύτητα της καθημερινότητας δοκιμάζουν τις ανθρώπινες σχέσεις, τέτοιες πρωτοβουλίες υπενθυμίζουν ότι η πραγματική πρόοδος δεν μετριέται μόνο με τεχνολογικά επιτεύγματα, αλλά και με τη δυνατότητα μιας κοινωνίας να δημιουργεί ευκαιρίες συνάντησης, διαλόγου και συλλογικής χαράς.
Ο Υπεύθυνος του Ιερού Παρεκκλησίου Αγίου Αθανασίου, Αρχιμανδρίτης Βαρνάβας Σαράτσης, εκφράζει τις θερμότερες ευχαριστίες του προς τον Πολιτιστικό Σύλλογο Βόλου «Διαδρομή», τον σκηνοθέτη, τους ηθοποιούς, όλους τους συντελεστές, καθώς και τους εθελοντές που εργάστηκαν με αφοσίωση για την πραγματοποίηση της εκδήλωσης. Ευχαριστίες απευθύνονται επίσης προς όλους τους κατοίκους και επισκέπτες που με τη μαζική παρουσία τους απέδειξαν ότι η τοπική κοινωνία στηρίζει έμπρακτα κάθε ποιοτική πολιτιστική προσπάθεια.
Η βραδιά της 3ης Αυγούστου δεν ήταν απλώς μία επιτυχημένη θεατρική παράσταση. Ήταν μια υπενθύμιση ότι οι τοπικές κοινωνίες εξακολουθούν να παράγουν πολιτισμό, να γεννούν δημιουργία και να οικοδομούν ελπίδα. Όσο υπάρχουν άνθρωποι που αφιερώνουν χρόνο, ψυχή και ταλέντο για να προσφέρουν στους συνανθρώπους τους, το θέατρο θα παραμένει σχολείο ζωής, ο πολιτισμός θα αποτελεί δύναμη συνοχής και η Ελλάδα θα συνεχίζει να αναγνωρίζει τον εαυτό της μέσα από τις σκηνές που στήνονται στις γειτονιές, στις πλατείες και στις μικρές κοινότητες.
Γιατί, τελικά, ο πολιτισμός δεν είναι μια εκδήλωση. Είναι ένας τρόπος να οικοδομούμε κοινότητες. Είναι μια πράξη ευθύνης απέναντι στον άνθρωπο. Και όταν υπηρετείται με ανιδιοτέλεια, όπως υπηρετήθηκε αυτή τη βραδιά στα Αστέρια Αγριάς, μετατρέπεται σε παρακαταθήκη που μένει πολύ πέρα από το τέλος της παράστασης και πολύ πέρα από το τελευταίο χειροκρότημα.

«Πίστη και Διπλωματία – Η Εκκλησία στη διεθνή κοινότητα: Θεολογία, πολιτιστική διπλωματία και ειρηνευτική παρουσία στον σύγχρονο κόσμο»

0
Κυκλοφόρησε η νέα επιστημονική μονογραφία του Αρχιμανδρίτη Βαρνάβα Σαράτση «Πίστη και Διπλωματία»
Κυκλοφόρησε σε ψηφιακή μορφή η νέα επιστημονική μονογραφία του Αρχιμανδρίτη Βαρνάβα (κατά κόσμον Γεωργίου) Σαράτση, με τίτλο «Πίστη και Διπλωματία – Η Εκκλησία στη διεθνή κοινότητα: Θεολογία, πολιτιστική διπλωματία και ειρηνευτική παρουσία στον σύγχρονο κόσμο».
Πρόκειται για ένα πρωτότυπο επιστημονικό έργο, το οποίο προσεγγίζει με διεπιστημονικό τρόπο τη σχέση μεταξύ θεολογίας, Κανονικού Δικαίου, εκκλησιαστικής ιστορίας, διεθνών σχέσεων, γεωπολιτικής, πολιτιστικής διπλωματίας και διεθνούς ασφάλειας, αναδεικνύοντας τον διαχρονικό αλλά και σύγχρονο ρόλο της Εκκλησίας στη διεθνή κοινότητα.
Σε μια εποχή κατά την οποία οι διεθνείς εξελίξεις χαρακτηρίζονται από πολεμικές συγκρούσεις, γεωπολιτικές ανακατατάξεις, μεταναστευτικές και ανθρωπιστικές κρίσεις, θρησκευτικές εντάσεις και νέες προκλήσεις για τη διεθνή ασφάλεια, το βιβλίο επιχειρεί να αναδείξει ότι η Εκκλησία μπορεί να λειτουργήσει ως φορέας ειρήνης, συμφιλίωσης, διαλόγου και συνεργασίας, χωρίς να απομακρύνεται από την πνευματική και ποιμαντική της αποστολή.
Ο συγγραφέας αναπτύσσει τη θεολογική και κανονική θεμελίωση της εκκλησιαστικής διπλωματίας, παρουσιάζοντας την ιστορική εξέλιξη της διεθνούς παρουσίας της Εκκλησίας από την αποστολική εποχή μέχρι σήμερα, ενώ παράλληλα εξετάζει ζητήματα όπως η πολιτιστική διπλωματία, η ανθρωπιστική δράση, η προστασία της πολιτιστικής και θρησκευτικής κληρονομιάς, η θρησκευτική γεωπολιτική, ο διαχριστιανικός και διαθρησκειακός διάλογος, η οικολογική διπλωματία, καθώς και οι προκλήσεις που δημιουργούν η ψηφιακή εποχή και η τεχνητή νοημοσύνη στη σύγχρονη εκκλησιαστική παρουσία.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στην ανάδειξη της εκκλησιαστικής διπλωματίας όχι ως μέσου άσκησης πολιτικής ισχύος, αλλά ως έκφρασης της μαρτυρίας της Εκκλησίας στον κόσμο, θεμελιωμένης στην ορθόδοξη θεολογία, στη συνοδικότητα, στο Κανονικό Δίκαιο και στη διακονία του ανθρώπου. Μέσα από αυτή την προσέγγιση, το έργο προτείνει ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο κατανόησης της διεθνούς παρουσίας της Ορθόδοξης Εκκλησίας στον 21ο αιώνα, συνδυάζοντας την επιστημονική έρευνα με τη σύγχρονη εκκλησιαστική πραγματικότητα.
Η μονογραφία ολοκληρώνεται με συγκεκριμένες προτάσεις για την ανάπτυξη της εκκλησιαστικής και πολιτιστικής διπλωματίας, παρουσιάζοντας αρχές, προοπτικές και θεσμικές δυνατότητες που μπορούν να ενισχύσουν την παρουσία της Εκκλησίας στον διεθνή χώρο, πάντοτε μέσα στο πλαίσιο της ορθόδοξης εκκλησιολογικής παράδοσης.
Το βιβλίο απευθύνεται σε θεολόγους, κανονικολόγους, νομικούς, διπλωμάτες, ερευνητές των διεθνών σχέσεων και της γεωπολιτικής, στελέχη διεθνών οργανισμών, φοιτητές, καθώς και σε κάθε αναγνώστη που ενδιαφέρεται να κατανοήσει τη σχέση μεταξύ πίστης, διπλωματίας, διεθνούς πολιτικής και σύγχρονων παγκόσμιων εξελίξεων.
Ο Αρχιμανδρίτης Βαρνάβας (κατά κόσμον Γεώργιος) Σαράτσης είναι κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος και Αλμυρού, θεολόγος, δημοσιογράφος, κάτοχος Μεταπτυχιακού Διπλώματος Ειδίκευσης στη Δημόσια Διοίκηση (Εκκλησιαστικά Ιδρύματα) και Μεταπτυχιακού Διπλώματος Ειδίκευσης στη Θρησκεία, Γεωπολιτική και Διεθνή Ασφάλεια, ειδικός αναλυτής θρησκευτικής και εκκλησιαστικής διπλωματίας και υποψήφιος διδάκτωρ Κανονικού Δικαίου στο Τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας και Χριστιανικού Πολιτισμού της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Η συγγραφική και ερευνητική του δραστηριότητα επικεντρώνεται στο Κανονικό Δίκαιο, τη θρησκευτική και εκκλησιαστική διπλωματία, την πολιτιστική διπλωματία, τη γεωπολιτική των θρησκειών και τη διεθνή ασφάλεια. Μεταξύ των έργων του συγκαταλέγονται οι επιστημονικές μονογραφίες «Η ιδιότητα του Κληρικού και οι συμβατές με αυτήν “κοσμικές φροντίδες”», «Το Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών Εκκλησιών – Οικουμενική μαρτυρία, εκκλησιαστική διπλωματία και ευρωπαϊκή ολοκλήρωση», «Η κρίση της Ιεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης του Σινά – Εκκλησιαστική διπλωματία, Κανονικό Δίκαιο και διεθνής ασφάλεια σε μια υπόθεση πολιτιστικής και γεωπολιτικής σημασίας», «Νεομάρτυρες της Θεσσαλίας», «Θρησκεία, στρατηγική νόηση και ηθικό μάχης», καθώς και τα παιδικά βιβλία «Η μικρή Ελιά που ταξίδεψε για την Ειρήνη» για παιδιά ηλικίας 4–7 και 7–11 ετών. Παράλληλα, συνεχίζει την ερευνητική του δραστηριότητα με νέες μονογραφίες και επιστημονικές μελέτες στους τομείς της εκκλησιαστικής διπλωματίας, της γεωπολιτικής και της διεθνούς ασφάλειας.
Με το νέο του βιβλίο «Πίστη και Διπλωματία», ο Αρχιμανδρίτης Βαρνάβας Σαράτσης επιχειρεί να συμβάλει ουσιαστικά στον σύγχρονο επιστημονικό διάλογο για τον ρόλο της Εκκλησίας στη διεθνή κοινότητα, προτείνοντας μια ολοκληρωμένη θεολογική και επιστημονική προσέγγιση της εκκλησιαστικής και πολιτιστικής διπλωματίας ως διακονίας ειρήνης, συνεργασίας και υπεύθυνης διεθνούς παρουσίας.