Fontana di Trevi… Εκεί που οι πιο μύχιες σκέψεις γίνονται ευχές και επιθυμίες

299

Σε μία εποχή που κυριαρχεί ο φόβος και η αγωνία, εξαιτίας του Covid-19, σε μία περίοδο που τα ταξίδια απαγορεύονται, το να “ξεφύγει” κανείς από τη πεζή πραγματικότητα φαντάζει ουτοπικό.

Το Volos Press θα σας “ταξιδέψει” σε ένα μικρό σημείο του χάρτη,  μίας ειδυλλιακής χώρας που αποτελεί πηγή έμπνευσης κι δημοφιλή προορισμό για πολλούς καλλιτέχνες και όχι μόνο, ώστε να ξέρετε πιο αξιοθέατο θα επισκεφτείτε μετά το τέλος της πανδημίας.

To πασίγνωστο συντριβάνι της περιοχής Τρέβι στη Ρώμη, η “Fontana di Trevi”, κατατάσσεται στα σπουδαιότερα αναγεννησιακού τύπου αρχιτεκτονικά κοσμήματα. Τα εγκαίνια της έγιναν από τον Πιέτρο Μπράτσι, στα μέσα του 18ου αιώνα μ.Χ. Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό μνημείο, στη θέα του οποίου όλοι οι επισκέπτες ανά τον κόσμο καθηλώνονται.

Πολλές φορές η πολυκοσμία δυστυχώς δεν σε αφήνει να νιώσεις την ενέργεια του, καθώς πλήθος κόσμου συσπειρώνεται γύρω του, με σκοπό να βγάλει έστω μία φωτογραφία δίπλα σε αυτό το πανέμορφο έργο τέχνης. Πολλοί τουρίστες προσπαθούν να απαθανατίσουν με αυτόν τον τρόπο τη στιγμή που βρέθηκαν στα γραφικά σοκάκια της πλατείας, με τα υπέροχα μικρά μαγαζάκια κι τα διάφορα καφενεδάκια που είναι εγκατεστημένα τριγύρω, διατηρώντας ένα ‘άρωμα’ μοντέρνου, δυτικοποιημένου, πολιτισμού.

Επιπλέον, στη περιοχή μπορεί να συναντήσει κανείς δεκάδες πλανόδιους μικροπωλητές, που διαλαλούν κεφάτα τη πραμάτεια τους. Ακόμη, οι μελωδικές φωνές των μουσικών του δρόμου που τραγουδούν στη πλατεία σκεπάζουν την οχλαγωγία και  χαϊδεύουν τα αφτιά χιλιάδων περαστικών ή ερωτευμένων ζευγαριών, που περπατούν χέρι, χέρι αναζωπυρώνοντας την αγάπη τους, αλλά κι ποικίλων εραστών της τέχνης, οι οποίοι απλώνοντας τις μπογιές τους σε έναν λευκό καμβά, μετατρέπουν τα χρώματα, σε απαράμιλλες, καλλιτεχνικές δημιουργίες.

Επίσης, οι επιδέξιοι ακροβάτες δε “χάνουν την ευκαιρία” να παρουσιάσουν τα ζογκλερικά τους τεχνάσματα, όσο οι ταξιδευτές στοιχίζονται στη σειρά, με στόχο να πετάξουν στο υπέρλαμπρο συντριβάνι ένα νόμισμα.

Ο θρύλος λέει ότι εάν ένας εξερευνητής της πόλης, πετάξει ένα κέρμα πάνω από τον ώμο του, με τη πλάτη γυρισμένη προς τα ξακουστά νερά της, θα επιστρέψει στη Ρώμη. Ένας άλλος πάλι αστικός μύθος της αιώνιας πόλης είναι ότι οι πληγωμένοι από τις λαβωματιές του έρωτα, κατέφευγαν συχνά εκεί για να εναποθέσουν τα δάκρια τους, γι΄ αυτό εκείνο δεν στέρευε ποτέ.

Έτσι, μέχρι κι σήμερα πολλά ζευγάρια, ανεξαρτήτου ηλικίας, ρίχνουν στα νερά ένα νόμισμα, ώστε να διασφαλίσουν τη σχέση τους αιώνια. Σε αυτό το ευφάνταστο δημιούργημα πρωταγωνιστεί η αναπαράσταση του αρχαιοελληνικού θεού Ποσειδώνα, ο οποίος φαίνεται να κρατάει σφιχτά τα ηνία ενός άρματος σε σχήμα κελύφους, που έλκεται από δύο αντιφατικούς ιππόκαμπους, έναν ημερωμένο και έναν αδάμαστο. Η συγκεκριμένη αντίθεση συμβολίζει τις κοσμικές διακρίσεις, που κατά βάθος αλληλοσυμπληρώνονται.

Είναι λοιπόν, ένα σταυροδρόμι που όλοι θα κοντοσταθούν, ακόμη και αν ο σκληρός εργασιακός χρόνος τους πιέζει θα “ξεκλέψουν” λίγο χρόνο, για να το θαυμάσουν. Ένα μέρος στο οποίο θα κάτσει κανείς να ξαποστάσει, να πάρει μία βαθιά ανάστα και να χαλαρώσει, έπειτα από τις ατελείωτες περιπλανήσεις στα δρομάκια της πόλης, χωρίς οικονομική επιβάρυνση, ενώ τη νύχτα μπορείς να απολαύσεις μία δροσερή μπύρα, καθισμένος στα μαρμάρινα σκαλιά της κάτω από το φεγγάρι, καθώς οι κίτρινες αχτίνες των λυχνιών “σκίζουν” το σκοτάδι, αποτελώντας έναν “φάρο” φωτός.

Εν κατακλείδι, η Fontana di Trevi θεωρείται ένα από τα ομορφότερα τουριστικά αξιοθέατα, διότι αποτελεί το σημείο συνάντησης πολλών κοινωνικών ομάδων, που η κάθε μία απ’ αυτές για ξεχωριστούς λόγους (π.χ. οικονομικούς, τουριστικούς, καλλιτεχνικούς) επωφελείται. Δεν ανταγωνίζεται το Κολοσσαίο, αλλά το συμπληρώνει και σε εισάγει σε μία άλλη πολιτισμική κουλτούρα. Όταν φτάσεις επομένως στη Fontana di Trevi, κλείσε τα μάτια και με όλη τη δύναμη της καρδιά σου φώναξε τη πιο κρυφή επιθυμία σου, η Ρώμη ως Λατίνα ερωμένη ακούει μόνο τους πιο διακαείς πόθους.

Δέσποινα Κοτρόγια