Με σαρακοστιανά κι άλλους μεζέδες θα τιμήσουν και φέτος οι Βολιώτες την Καθαρά Δευτέρα.
Όπως αναφέρουν πολλοί ιχθυοπώλες και ιδιοκτήτες τσιπουράδικων, τις τελευταίες ημέρες έχουν “σπάσει” τα τηλέφωνα και οι ίδιοι “τρέχουν” να ικανοποιήσουν τις ανάγκες των καταναλωτών.
Παρά τα περιοριστικά μέτρα λοιπόν, όπως φαίνεται οι Βολιώτες θα τιμήσουν και φέτος τα έθιμα…
Με μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκε η 1η Ημερίδα της Στέγης Ελληνικών Χορωδιών, με θέμα “Διαδικτυακές πρόβες χορωδιών στον καιρό της πανδημίας”, που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 7 Μαρτίου 2021. Στην Ημερίδα συμμετείχαν με ζωηρό ενδιαφέρον περισσότεροι από 180 μουσικοί, μαέστροι, εκπαιδευτικοί, χορωδοί και διοικητικά στελέχη από την Ελλάδα, αλλά και το εξωτερικό, ξεπερνώντας κάθε προσδοκία.
Κατά την έναρξη της Ημερίδας, ο Πρόεδρος της Στέγης Ελληνικών Χορωδιών Θωμάς Λουζιώτης, Πρόεδρος και Μαέστρος Χορωδιών, έκανε μια σύντομη αναφορά στην ύπαρξη, τον ρόλο και το πολύ σημαντικό έργο της Στέγης μέχρι τώρα, προς όφελος των Ελληνικών Χορωδιών. Παρουσίασε τις δύο προσκεκλημένες Εισηγήτριες, την Χριστίνα Καλλιαρίδου, (διδάσκουσα στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο και μαέστρος της Παιδικής και Ανδρικής Χορωδίας Κέρκυρας), μαζί με τις τελειόφοιτες μαέστρους του τμήματος Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου και την Ταμία της Στέγης Ελληνικών Χορωδιών, Βάσω Καριώτη, μαέστρο χορωδιών (Fancy Female Chamber Choir, Μουσική Σχολή Εστουδιαντίνα, το Μουσικό Κουτί), οι οποίες τοποθετήθηκαν και ανέλυσαν πολλά από τα ζητήματα που άπτονται των διαδικτυακών προβών. Από τις εισηγήσεις έγινε φανερό ότι δεν πρόκειται επί της ουσίας για πρόβα μέσω διαδικτύου, αλλά κυρίως για εκμάθηση ρεπερτορίου, που αποτελεί, βέβαια, μέρος της παραδοσιακής πρόβας χορωδιών. Φάνηκε ότι είναι σημαντικό να διατηρηθεί μέσω του διαδικτύου η συνοχή των χορωδών και η κοινωνικότητα, που αποτελεί σημαντικό παράγοντα της συνεύρεσης των ανθρώπων και πως πρέπει να εκμεταλλευτούμε τον “νεκρό” χρόνο για εκμάθηση των έργων και για προετοιμασία ρεπερτορίου, ώστε, όταν οι υγειονομικές συνθήκες το επιτρέψουν, οι χορωδίες να έχουν προετοιμαστεί σε ικανοποιητικό βαθμό.
Στο δεύτερο μέρος της Ημερίδας, μετά από μια σύντομη τοποθέτηση, ο Γενικός Γραμματέας της Στέγης Ελληνικών Χορωδιών, Γιώργος Γεωργόπουλος, Μουσικός, Επικοινωνιολόγος, Στέλεχος Χορωδιών, συντόνισε τις παρεμβάσεις των συμμετεχόντων που είχαν ζητήσει τον λόγο και έδωσε διάφορες διευκρινίσεις σε επίκαιρα θέματα που προέκυψαν κατά τη διάρκεια της συζήτησης.
Πεπειραμένοι Μαέστροι (Κατερίνα Βασιλικού, Λώρα Πετροπούλου, Φαίδρα Γιαννέλου, Όλγα Καμηλάρη, Γιώργος Κουμαραδιός, Άλκηστις Τόγια, Γιώτα Σανγβινάτσου, Χριστίνα Αθανασοπούλου, Γιάννης Ιδομενέως, Ούρσουλα Βρυζάκη, Ρόζη Μαστροσάββα και Μαρία – Μελιγκοπούλου) αλλά και η Ελευθερία Τσιάρτα, χορωδός από την Χορωδία του Βερολίνου, μοιράστηκαν με τους συμμετέχοντες την εμπειρία τους αναφορικά με τη διεξαγωγή των διαδικτυακών προβών κατά την περίοδο της πανδημίας. Ως αποτέλεσμα αναπτύχθηκε ένας γόνιμος διάλογος μεταξύ των συμμετεχόντων, ενώ εκφράστηκαν και καταγράφηκαν σημαντικές προτάσεις και απόψεις σχετικά με την αναγκαιότητα της απρόσκοπτης συνέχισης των χορωδιακών προβών και για τον τρόπο με τον οποίο αυτό μπορεί να επιτευχθεί, τηρώντας τα μέτρα προστασίας για τον περιορισμό της διασποράς του ιού Covid-19.
Η Ημερίδα διήρκεσε συνολικά τέσσερις ώρες και για την πραγματοποίησή της συνεργάστηκαν όλα τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της Στέγης Ελληνικών Χορωδιών.
Σημειώνεται ότι η Στέγη Ελληνικών Χορωδιών, με την διοργάνωση Σεμιναρίων και Ημερίδων, στοχεύει στον εμπλουτισμό των γνώσεων των συμμετεχόντων και, με γνώμονα το όραμά της για την ποιοτική αναβάθμιση της ελληνικής χορωδίας και της χορωδιακής μουσικής, επιθυμεί διαρκώς να δίνει ποικίλα εναύσματα για μελέτη, ανταλλαγή απόψεων και γνώσεων, για την διεύρυνση της μουσικής κοινωνικοποίησης μεταξύ του μουσικού δυναμικού της χώρας.
Το απόγευμα της Κυριακής της Τυρινής ετελέσθη στον Ι. Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Στεφάνου Παρισίων ο Α’ Κατανυκτικός Εσπερινός χοροστατούντος του Πατριαρχικού Επιτρόπου, Θεοφιλ. Επισκόπου Ρηγίου κ. Ειρηναίου.
Συμπροσευχόμενος παρέστη από του Ι. Βήματος ο Θεοφ. Επίσκοπος Μελιτηνής κ. Μάξιμος καθώς και κληρικοί της Ι. Μητροπόλεως Γαλλίας.
Πλούσια και γευστικά εδέσματα προσφέρει στην πόρτα σας, με ένα “κλικ”, από αύριο 15 Μαρτίου η KASTELI CATERING – EVENTS (πρώην «Παλιό Δασάκι»).
Ο Άγγελος Δεληγιάννης, έχοντας ως “όπλα” του φρέσκα και αγνά υλικά, φτιαγμένα με μεράκι, υπόσχεται γαστρονομικές απολαύσεις που θα “ξετρελάνουν” και τους πιο “απαιτητικούς” ουρανίσκους.
Μετά τις διοργανώσεις catering, η εταιρεία Kαστέλι -πιο ανανεωμένη από ποτέ- επεκτείνεται και στον τομέα του delivery, ανάγοντας την γρήγορη παράδοση, σε απαράμιλλη και ισορροπημένη διατροφική επιλογή.
Επιπλέον, η ομάδα του e-food Kasteli αναλαμβάνει να κάνει και τα ψώνια σας από το σούπερ μάρκετ.
Για περισσότερες πληροφορίες ή κρατήσεις μπορείτε να καλέσετε στα τηλέφωνα
24210 47801 – 6908991074.
Πορεία διαμαρτυρίας θα πραγματοποιηθεί μεθαύριο 16 Μαρτίου και ώρα 18:00μ.μ, από πολίτες του Βόλου, προκειμένου να ταχθούν ανοικτά απέναντι στην αστυνομική βία και την κυβερνητική πολιτική του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Σημείο συγκέντρωσης θα είναι η πλατεία του Αγίου Νικολάου.
Αξίζει να σημειωθεί ότι μεταξύ των άλλων το Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα επισημαίνει στην ανακοίνωση:
“Για να καλύψει την εγκληματική της πολιτική στη διαχείριση της πανδημίας που κάνει να θρηνούμε δεκάδες νεκρούς καθημερινά και προκαλεί έμφραγμα στα νοσοκομεία, και την επίσης την καταστροφική της οικονομική πολιτική σε βάρος των εργατών και των επαγγελματιών, η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιδίδεται σε ένα όργιο αστυνομικής βίας και τρομοκρατίας.
Το αποκορύφωμα ήταν ο κτηνώδης ξυλοδαρμός 29χρονου μεταπτυχιακού φοιτητή στην πλατεία της Νέας Σμύρνης, την Κυριακή 7 Μαρτίου – γεγονός που πυροδότησε τη μεγάλη λαϊκή κοινωνική έκρηξη στην περιοχή, με συμμετοχή δεκάδων χιλιάδων λαού, την Τρίτη 9 Μαρτίου. Στη συνέχεια της αντιδημοκρατικής, αστυνομικής αντίληψης των κοινωνικών διαμαρτυριών, η κυβέρνηση εξαπέλυσε τον στρατό των πραιτοριανών της που εισήλθαν στην κατειλημμένη πρυτανεία του ΑΠΘ και κακοποίησαν τους φοιτητές. Συγχρόνως πληθαίνουν οι καταγγελίες και αποκαλύψεις για σωματική, ψυχολογική βία, ακόμη και για σεξουαλικές απειλές κατά φοιτητριών και γυναικών διαδηλωτριών.
Το εργατικό και λαϊκό κίνημα πρέπει να αναπτυχθεί στο κέντρο και στις συνοικίες, σε όλη τη χώρα, και να οργανώσει την πάλη για την ανατροπή της κυβέρνησης που επιχειρεί να καταστείλει τον κορονοϊό με τα ΜΑΤ και τους κάγκουρες με τις μηχανές. Σε κάθε γειτονιά να σπάσουμε τις απαγορεύσεις, τηρώντας όλα τα απαραίτητα υγειονομικά μέτρα προστασίας, μη αποδεχόμενοι ότι η πανδημία αντιμετωπίζεται με μπάτσους.
Απαιτούμε άμεσες προσλήψεις γιατρών και νοσηλευτικού προσωπικού για την ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας. Άμεση επίταξη των μεγάλων ιδιωτικών επιχειρήσεων υγείας χωρίς αποζημίωση. Μαζικά τεστ και εμβόλια σε όλο τον πληθυσμό”.
του Κων. Α. Οικονόμου, δασκάλου – συγγραφέα
Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης γεννήθηκε στην Τσάδα της Πάφου της μαρτυρικής Κύπρου μας στις 27 Φεβρουαρίου 1938. Το 1949 η οικογένειά του μετακόμισε στο Κτήμα. Σαν μαθητής του Γυμνασίου από το 1950, έζησε τους δύσκολους καιρούς που περνούσε η Κύπρος στην προσπάθειά της να διώξει το ζυγό του Άγγλου κατακτητή που δήλωνε απερίφραστα ότι ουδέποτε θα έδιδε την ελευθερία στους Κυπρίους. Πίστευε ακράδαντα στο δίκαιο του αγώνα της Κύπρου και η όλη πορεία του σημαδεύτηκε ανεξίτηλα, στα 13 του χρόνια, από το ιστορικό Δημοψήφισμα του 1950 όπου με συντριπτικό ποσοστό οι Έλληνες της Κύπρου αξίωναν την Ένωση με τη μητέρα πατρίδα, την Ελλάδα. Πρέπει να σημειωθεί ότι καμιά άλλη εποχή της πολυτάραχης ιστορίας της Κύπρου δεν εμπνεύστηκαν τόσοι πολλοί και διαλεχτοί νέοι να αγωνιστούν και να πέσουν στο βωμό της ελευθερίας, γιατί το όραμα ήταν διπλό: Ελευθερία και Ένωση.
Μέσα σ’ αυτό το πνεύμα, ο Ευαγόρας από νωρίς έγινε ένας φλογερός αγωνιστής, ένας ακατανίκητος επαναστάτης, που με τη δυναμική του προσωπικότητα ενέπνεε τους συμμαθητές του, τους συμπολίτες του, και στο τέλος όλους τους Έλληνες της Κύπρου. Ο έφηβος Ευαγόρας συχνά γεμάτος από το πάθος για ελευθερία, έβρισκε διέξοδο στην ποίηση. Το ταλέντο και η αγνότητα της ψυχής του μας έδωσαν στίχους, που αντηχούν στις ψυχές όλων των Ελλήνων αλλά και όλων των ανθρώπων που αγωνίζονται για την ελευθερία τους. Την 1 Ιουνίου 1953 (15 ετών), παραμονή της στέψης της βασίλισσας των Άγγλων κατακτητών Ελισάβετ Β’, και με αφορμή την ανάρτηση της Αγγλικής σημαίας στη θέση της Ελληνικής στο Ιακώβειο Γυμναστήριο Πάφου, οργανώθηκε διαδήλωση διαμαρτυρίας από μαθητές.
Ο Ευαγόρας ανναρριχήθηκε στον ιστό και κατέβασε την σημαία του κατακτητή. Τον Απρίλιο 1955 ορκίστηκε μέλος της Ε.Ο.Κ.Α., ενώ στις 19 Ιουνίου 1955 έλαβε μέρος στην ανατίναξη των δικαστηρίων της Πάφου. Στις 17 Νοεμβρίου 1955 συνελήφθηκε για την προσπάθειά του να προστατεύσει συμμαθητή του που δεμένο τον κτυπούσαν Αγγλοι στρατιώτες. Κατηγορήθηκε και αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση μέχρι την δίκη που θα γινόταν στις 6 Δεκεμβρίου. Όμως, μια μέρα πριν τη δίκη, στις 5 Δεκεμβρίου 1955 (17 ετών), πήγε αντάρτης στα βουνά της Πάφου. Ηταν μια καλά ενέργεια, σοβαρού προβληματισμού και έντονων αισθημάτων, για τους ανθρώπους που αγαπούσε, για τα ιδανικά του, για την πατρίδα του, και για τη λατρεία του για την ελευθερία. Αυτό φαίνεται από τους στίχους του ποιήματος “Λευτεριά”, που άφησε ως αποχαιρετισμό στους συμμαθητές του:
“Θα πάρω μιαν ανηφοριά, Θα πάρω μονοπάτια,
Να βρώ τα σκαλοπάτια Που παν στη Λευτεριά.
Θ’ αφήσω αδέρφια, συγγενείς, τη Μάνα, τον Πατέρα,
μεσ’ στα λαγκάδια πέρα, και τις βουνοπλαγιές.
Ψαχνοντας για τη λευτεριά, θα ‘χω παρέα μόνη,
κατάλευκο το χιόνι, βουνά και ρεματιές.
Τώρα κι αν είναι χειμωνιά, θα ‘ρθει το καλοκαίρι,
τη Λευτεριά να φέρει,σε πόλεις και χωριά.
Μα δεν μπορώ να καρτερώ. Θα πάρω μιαν ανηφοριά,
Θα πάρω μονοπάτια, Να βρώ τα σκαλοπάτια
Που παν στη Λευτεριά. Τα σκαλοπάτια θ’ ανεβώ,
θα μπω σ’ ένα παλάτι, το ξέρω θα ‘ν’ απάτη,
δε θα ‘ναι αληθινό. Μες το παλάτι θα γυρνώ
ώσπου να βρω το θρόνο βασίλισσα μια μόνο
θα κάθεται σ’ αυτόν. Κόρη πανώρια, θα της πω,
άνοιξε τα φτερά σου και πάρε με κοντά σου,
Μονάχ’ αυτό ζητώ.
Το βάπτισμα του πυρός πήρε στην επίθεση κατά του Αστυνομικού Σταθμού Δρούσειας λίγο πριν τα Χριστούγεννα 1955, και η δράση του συνεχίστηκε για 12 μήνες στα χωριά της Πάφου, στο Κτήμα, στη Λευκωσία, στα χωριά Τάλα, Τσάδα, Λυσό, Κινούσα, και αλλού. Την νύκτα της 18 Δεκεμβρίου 1956 (18 ετών) συνελήφθηκε από τους Αγγλους μαζί με άλλους συντρόφους του μεταφέροντας οπλισμό κοντά στο χωριό Λυσός στην Πάφο. Στις 25 Φεβρουαρίου 1957, όταν κατηγορήθηκε για μεταφορά όπλου, αψηφώντας τις επιπτώσεις, λεοντόκαρδα παραδέχτηκε ενοχή καταδικαζόμενος σε θάνατο. Ακολούθησαν πολλές διαμαρτυρίες τόσο από την Κύπρο όσο και από το εξωτερικό. Εγινε αίτηση χάριτος προς τη βασίλισσα των Αγγλων κατακτητών, αλλά στην “καρδιά” της 30χρονης μητέρας και βασίλισσας του μεγαλύτερου αποικιακού κράτους δεν υπήρχε ανθρωπιά και δεν έδωσε χάρη. Βέβαια ο Ευαγόρας, η ψυχή της επαναστατημένης “διαψασμένης” για Ελλάδα Κύπρου, ποτέ δεν θα άντεχε τον οίκτο του κατακτητή, τη ντροπή της χάριτος. Ο Ευαγόρας τελικά απαγχονίστηκε τα μεσάνυχτα της 13ης προς 14ης Μαρτίου 1957. Ηταν 18 ετών μα έγινε αθάνατος. Στο άκουσμα του θανάτου του Ευαγόρα Παλληκαρίδη ο Δωδεκανήσιος Φώτης Βαρέλης, επηρεασμένος από τα νωπά γεγονότα της Ένωσης της ιδιαίτερής του πατρίδας με την Ελλάδα (1948), έγραψε ένα συγκλονιστικόποίημα-ελεγεία για τον Ευαγόρα. Αξίζει να το θυμηθούμε:
«Εψές πουρνό μεσάνυχτα στης φυλακής τη μάντρα
μες στης κρεμάλας τη θελιά σπαρτάραγε ο Βαγόρας.
Σπαρτάρησε, ξεψύχησε, δεν τ’ άκουσε κανένας.
Η μάνα του ήταν μακριά, ο κύρης τους δεμένος,
οι νιοι συμμαθητάδες του μαύρο όνειρο δεν είδαν,
η νια που τον ορμήνευε δεν είχε νυχτοπούλι.
Εψές πουρνό μεσάνυχτα θάψαν τον Ευαγόρα.
Σήμερα Σάββατο ταχιά όλη η ζωή σαν πρώτα.
Ετούτος πάει στο μαγαζί, εκείνος πάει στον κάμπο,
ψηλώνει ο χτίστης εκκλησιά, πανί απλώνει ο ναύτης,
και στο σκολειόν ο μαθητής συλλογισμένος πάει.
Χτυπά κουδούνι, μπαίνουνε στην τάξη του ο καθένας.
Μπαίνει κι η πρώτη η άταχτη κι η Τρίτη που διαβάζει,
μπαίνει κι η Πέμπτη αμίλητη, η τάξη του Ευαγόρα.
– Παρόντες όλοι; – Κύριε, ο Ευαγόρας λείπει.
– Παρόντες, λέει ο δάσκαλος∙ και με φωνή που τρέμει:
– Σήκω Ευαγόρα, να μας πεις ελληνική ιστορία.
Ο δίπλα, ο πίσω, ο μπροστά, βουβοί και δακρυσμένοι,
αναρωτιούνται στην αρχή, ώσπου η σιωπή τους κάμνει
να πέσουν μ’ αναφιλητά ετούτοι κι όλη η τάξη.
– Παλληκαρίδη, άριστα, Βαγόρα, πάντα πρώτος,
στους πρώτους πρώτος, άγγελε πατρίδας δοξασμένης,
συ μέχρι χθες της μάνας σου ελπίδα κι αποκούμπι,
και του σχολειού μας σήμερα Δευτέρα Παρουσία.
Τα ‘πε κι απλώθηκε σιωπή πα’ στα κλαμένα νιάτα,
που μπρούμυτα γεμίζανε της τάξης τα θρανία,
έξω απ’ εκείνο τ’ αδειανό, παντοτινά γεμάτο».
Αυτό το αριστούργημα περιεχόταν στο παλιό, προ του 2006, βιβλίο Γλώσσας της Στ΄ Δημοτικού, στο γ΄ τεύχος. Δεν άρεσε στους ιθύνοντες της Παιδείας μας, που έπαψε να είναι Εθνική. Τους φάνηκε προφανώς «εθνικιστικό». Για ηρωισμούς θα μιλάμε τώρα στους μαθητές, άλλωστε αίματα και κόκαλα, θα δημιουργήσουν ψυχολογικά προβλήματα στα παιδιά, δεν θα κοιμούνται, θα βλέπουν εφιάλτες. Άλλωστε οι μαθητές μας σήμερα καλούνται να αξιοποιήσουν τις “νέες γνώσεις” της πολυπολιτισμικής, χρεοκοπημένης, γενικής, άνοστης και ανούσιας εκπαίδευσης που θα βγάλει ικανούς χλιαρούς πολίτες μιας παγκόσμιας “σούπας” πολιτισμών, μιας σούπας που δε θα συνάδει με ηρωισμούς και επαναστάσεις. Ενώ «οι συνταγές μαγειρικής», «οι οδηγίες χρήσης καφετιέρας», «η Σόνια, η γάτα που έγινε ήρωας» και τόσα άλλα κεντρικά αναγνώσματα “λογοτεχνίας” ή καλύτερα “λογοχρησίας, ανταποκρίνονται πλήρως στην υψηλή αποστολή της διά βίου….απαιδευσίας. Βγαίνει ο Παλληκαρίδης από τα βιβλία για να μπει στη θέση του συνταγή για μακαρόνια με κιμά. Αχ, πατρίδα «εκεί που κρεμούσαν οι καπεταναίοι τ’ άρματα, κρεμούν οι γύφτοι τα νταούλια». Στις κρίσιμες ώρες που περνάμε, κάτω από το μανδύα της οικονομικής κρίσης και μέσα στο κρυφό ροκάνισμα αξιών της πατρίδας μας, όσοι Έλληνες, πρέπει να βροντοφωνάξουμε: «Σήκω Ευαγόρα, σήκω Λεωνίδα, σήκω Παλαιολόγε, σήκω Νικηταρά, σήκω Διάκο, σήκω Παύλε, σήκω Δαβάκη, να μας πείτε ελληνική ιστορία.
Πέθανε ο Τσίπρας και πάει στον Άλλο Κόσμο. Εκεί βλέπει τον Αγιο Πέτρο ο οποίος του λέει….
-Επειδή είσαι πολιτικός μεγάλων διαστάσεων θα σε αφήσω να περάσεις μια μέρα στην κόλαση και μια στον παράδεισο και μετά να επιλέξεις που σου αρέσει πιο πολύ να μείνεις…
Παίρνει το ασανσέρ ο Τσίπρας και κατεβαίνει στην κόλαση. Εκεί ανοίγει μια πύλη και βλέπει μπροστά του ένα τεράστιο γήπεδο του γκόλφ, κάτι φίλους του πολιτικούς που είχαν πεθάνει και αυτοί, ντυμένοι όλοι στην τρίχα, να παίζουν, να πίνουν και να διασκεδάζουν με κάτι νεαρές γκομεναρες…
Για πότε πέρασε το 24ωρο χαμπάρι δεν πήρε…
Την άλλη μέρα παίρνει το ασανσέρ και ανεβαίνει στον παράδεισο, όπου πέρασε μια μέρα πηδώντας από σύννεφο σε σύννεφο και παίζοντας άρπα όλη μέρα..!
Ερχεται ο Άγιος Πετρος το πρωί και του λέει…
-Τι αποφάσισες να διαλέξεις;
-Κοιτά Άγιε Πέτρο, καλός ο παράδεισος άλλα σαν την κόλαση δεν έχει..!
-Εντάξει, του λέει ο Άγιος Πέτρος…
Παίρνει λοιπόν πάλι το ασανσέρ ο Τσίπρας και κατεβαίνει στην κόλαση, ανοίγει η πύλη και βλέπει μπροστά του μια τεράστια έρημο γεμάτη σκουπίδια, τους φίλους του ντυμένους με κουρέλια και κάτι γριές να τους την πέφτουν… Τρελάθηκε!
Τρέχει στον Αγιο Πέτρο και του λέει
-Τι πράγματα είναι αυτά; Εγώ άλλα είδα χθες άλλα έζησα!
Οπότε του απαντά ο Άγιος Πέτρος…
“Χθες ήταν προεκλογική εκστρατεία… Σήμερα ψήφισες!…”
«Τέλος» το Survivor για τον Πάνο Καλλίδη μετά από σχεδόν τρεις μήνες. Όπως σας ενημερώσαμε νωρίτερα, ο τραγουδιστής δεν άντεξε άλλο την πίεση και τις συνεχείς «επιθέσεις» από κάποιους συμπαίκτες του και έτσι πήρε την απόφαση να αποχωρήσει οικειοθελώς από τον Άγιο Δομίνικο.
Ο Πάνος Καλλίδης είχε ζητήσει δύο φορές από την παραγωγή να αποχωρήσει όμως η τρίτη ήταν και η τελευταία και έτσι στο επεισόδιο της Κυριακής (14/3) θα τον δούμε για τελευταία φορά.
Αυτό φαίνεται και από το trailer του αυριανού επεισοδίου όπου ο παίκτης της μπλε ομάδας, ανακοινώνει την αποχώρησή του από το παιχνίδι. Επίσης, στο trailer βλέπουμε και τον Τριαντάφυλλο να είναι σε άσχημη κατάσταση μετά τις τελευταίες κατηγορίες από κάποιους συμπαίκτες του περί δωροδοκίας.
«Τις τελευταίες μέρες είμαι τελείως μόνος και μιλάω μόνο στον εαυτό μου, στη θάλασσα και στις πέτρες, δεν μου μιλάνε σχεδόν όλοι, είμαι μόνος μου εδώ στη ζούγκλα εδώ στη θάλασσα. Ξέρουν εκεί έξω όλοι ότι δεν είμαι ηθοποιός και δεν θα παίξω ηθοποιηλίκι. Πραγματικά έβαλα στοίχημα με τη γυναίκα μου… Θα το παλέψω και άλλο. Ο κόσμος είναι μαζί μου απλά», ακούγεται να λέει με δάκρυα στα μάτια ο Τριαντάφυλλος.
«Βρε παιδιά νιώθω κάτι να μου καίει τα συκώτια. Ίσως να είναι το ροξ που έφαγα. Ευτυχώς δεν το έφαγα ολόκληρο», είπε ο 27 χρόνος Φώτης, που πέταξε λίγα λεπτά νωρίτερα το μισό γλυκάκι. Οι πέντε κότες που το γεύτηκαν, κείτονταν ήδη νεκρές. Το ίδιο θα συνέβαινε και στον Φώτη λίγες ώρες αργότερα.
Μια παρέα νεαρών διασκέδαζε στο καφενείο του χωριού το βράδυ της 25ης Μαρτίου 1961. Λίγο πριν τα μεσάνυχτα ο Φώτης συνόδεψε την 23χρονη αρραβωνιαστικιά του Πασχαλιά στο σπίτι της, όπου και παρέμεινε για λίγη ώρα, για να επιστρέψει αργότερα και πάλι στην παρέα των φίλων του. Είχε περάσει καλά, αλλά τον πονούσε το στομάχι. Κατά τις 2 τα ξημερώματα έφτασε στο σπίτι αλλά οι πόνοι ήταν αφόρητοι. Η μητέρα του θα του φτιάξει μια λεμονάδα για να απαλύνει τον πόνο του παιδιού της, αλλά δεν θα φέρει αποτέλεσμα. Ο Φώτης θα αφήσει την τελευταία του πνοή στο κρεβάτι του σπιτιού του.
«Τροφική δηλητηρίαση από ένα γλύκισμα ροξ που αγόρασε από τον μικροπωλητή Μπάμπη» θα γράψουν οι τοπικές εφημερίδες. Όμως ο αιφνίδιος θάνατός του θα προβληματίσει τις Αρχές, που το επόμενο τρίμηνο θα συνεχίσουν να ερευνούν την υπόθεση. Ο νεαρός Φώτης καταγόταν από μια εκ των πλουσιότερων οικογενειών της περιοχής, ενώ ο θάνατός του «βύθισε» την κωμόπολη του Χρυσού των Σερρών σε βαρύ πένθος.
Το αρχικό πόρισμα που ήθελε το γλύκισμα να βρίσκεται σε αποσύνθεση δεν έπεισε την αστυνομία, η οποία ευρίσκεται τελείως ανεξήγητο από τα συστατικά της Παρασκευής του γλυκού να παράγονταν τόσο δραστικό και δηλητηριώδες μείγμα μόνο από την αποσύνθεση του. Επομένως για την αστυνομία, έπρεπε κάποιος τρίτος να είχε ρίξει στο ροξ δραστικό δηλητήριο. Ποιος όμως; Αρχικά η αστυνομία αποφάσισε να παρακολουθήσει την μνηστή του άτυχου νέου αλλά και πολλούς φίλους του εξετάζονται όλες τις πιθανές εκδοχές για την διαλεύκανση της υπόθεσης.
Την επόμενη μέρα από την δηλητηρίαση και το θάνατο του Φώτη η αστυνομία έστειλε τα σπλάχνα του στο τοξικολογικό εργαστήριο της Αθήνας για να διακριβωθεί ποιο ήταν το δηλητήριο που περιείχε το γλύκισμα. Δύο μήνες αργότερα έφτασε στην αρμόδια εισαγγελία η απάντηση του τοξικολογικού εργαστηρίου η οποία ανέφερε ξεκάθαρα ότι ο Φώτης είχε δηλητηριαστεί από παραθείο. Η αστυνομία ξεκίνησε τις ανακρίσεις σε ανθρώπους του περιβάλλοντος του. Έπειτα από δυο ημέρες, η αρραβωνιαστικιά του «έσπασε» από την εξαντλητική ανάκριση και παραδέχθηκε ότι ήταν εκείνη που έβαλε το δηλητήριο στο γλυκό με σκοπό να αυτοκτονήσει, αλλά το έφαγε εν άγνοια της ο αρραβωνιαστικός της.
Μεταξύ προανάκρισης και ανάκρισης θα πει ότι δεν άντεχε τον παντρευτεί γιατί ήταν σεξουαλικά ανίκανος και θα επιμείνει ότι το γλυκό προοριζόταν για την ίδια και από λάθος το έδωσε σε εκείνον.
Ο Φώτης έφαγε το μισό γλύκισμα που του προσέφερε και πέταξε το υπόλοιπο στην αυλή του σπιτιού της. Από την έρευνα προέκυψε πως την επομένη, κάποιες κότες της οικογένειας της 23χρονης είχαν ψοφήσει και αυτό έκανε τις αρχές να βάλουν στο μικροσκόπιό τους το γλύκισμα που είχε φάει ο νεαρός άνδρας και μέρος του πέταξε στην αυλή του σπιτιού. Οι κάτοικοι του Χρυσού κατέθεσαν ότι η νεαρή Πασχάλια είχε εξαναγκασθεί από τους γονείς της να μνηστευθεί τον Φώτη, αλλά αυτός δεν ήταν λόγος για να αυτοκτονήσει, αφού μπορούσε -όπως έλεγαν- να εγκαταλείψει τον μνηστήρα της. Μάλιστα, κάποιοι ήθελαν την νεαρή Πασχαλιά ερωτευμένη με τον με τον μικρότερο αδελφό του Φώτη.
Η 23χρονη Πασχαλιά κάθισε στο εδώλιο του Κακουργιοδικείου Θεσσαλονίκης. Η παρ’ ολίγον πεθερά της θα την κατακεραυνώσει με την κατάθεσή της, δηλώνοντας πεπεισμένη ότι ήταν εκείνη που με πρόθεση σκότωσε το παιδί της. «Ο γιος μου εκείνο το βράδυ είχε μαζί του περίπου 60.000 δρχ. και 10 χρυσές λίρες, τα οποία του είχε δώσει ένας θείος του. Για αυτό τον σκότωσε για να πάρει τα χρήματα και να τα ξοδέψει σε διασκεδάσεις στην πόλη» είπε στο δικαστήριο η μαυροφορεμένη γυναίκα.
Κατά την απολογία της η 23χρονη Πασχαλιά άλλαξε στάση, υποστηρίζοντας πως αγαπούσε τον αρραβωνιαστικό και την οικογένειά του, αλλά και πως κανένα παράπονο δεν είχε από τις… ικανότητες του Φώτη. Μάλιστα, ισχυρίστηκε ότι ήταν εκείνος που ήθελε να πάρει τα γλυκά και έστειλε την αδελφή της κατηγορουμένης να τα αγοράσει. «Ο Φώτης έστειλε νωρίτερα την αδελφή μου να αγοράσει τρία ροξ. Όταν του τα έφερε, της πρόσφερε το ένα και τα άλλα δυο τα έβαλε στην τσέπη του. Γυρίζοντας στο σπίτι μου και ενώ βρισκόμασταν στην αυλή, μου πρόσφερε το ένα γλυκό και εκείνος έφαγε μέρος από το άλλο» είπε η Πασχαλιά στο δικαστήριο, ενώ η αδελφή της την επιβεβαίωσε.
«Η κατηγορουμένη δεν ήταν δυνατό να διαλύσει τους αρραβώνες της με το θύμα, γιατί θα ερχόταν σε σύγκρουση με τους συγχωριανούς της, οι αντιλήψεις των οποίων για το θέμα του αρραβώνα και του γάμου ήταν εντελώς διαφορετικές. Ταυτόχρονα, αυτή αισθανόταν κάποια έλξη για τον αδερφό του θύματος, Λευτέρη» είπε ο εισαγγελέας Δελαπόρτας στην αγόρευσή του, χαρακτηρίζοντας την Πασχαλιά ως μια γυναίκα «χωρίς κανένα ηθικό δισταγμό» και ζητώντας την ενοχή της για ανθρωποκτονία από πρόθεση. Τελικά, το δικαστήριο υιοθέτησε την εισαγγελική πρόταση, αναγνωρίζοντας στην νεαρή Πασχαλιά το ελαφρυντικό του πρότερου έντιμου βίου, και την καταδίκασε σε κάθειρξη 12 ετών.
