Η θέση της σύγχρονης γυναίκας στο κοινωνικό γίγνεσθαι

102

Στην εποχή μας η γυναίκα έχει καταφέρει να καταξιωθεί σε διάφορους εργασιακούς τομείς, που για χρόνια ήταν ανδροκρατούμενοι. Ωστόσο,  το χάσμα μεταξύ των δύο φύλων έχει γεφυρωθεί ουσιαστικά;

Εν έτη 2021, συνεχίζουν να εκκολάπτονται στερεότυπα. Στην Ανατολή  αρκετοί συνεχίζουν να αρνούνται, έμπρακτα, την αποδοχή της γυναίκας, ως μία καίρια και αυθυπόστατη προσωπικότητα ίση με τον άνδρα, στερώντας της ακόμη και το δικαίωμα στη μάθηση.

Τη θέση τους στην κοινωνία οι γυναίκες κατέκτησαν και συνεχίζουν να κατακτούν  καθημερινά, χωρίς να θεωρείται τίποτα δεδομένο. Το φεμινιστικό κίνημα μολονότι υποστήριξε την απαλλαγή της γυναίκας από τον φυλετικό ζυγό που της είχε επιβληθεί, της προσέθεσε περαιτέρω ρόλους, αντί να την «απελευθερώσει» από τις ήδη βεβαρυμμένες υποχρεώσεις της. Αποτέλεσμα  η σύγχρονη γυναίκα να εργάζεται και παράλληλα να συνεχίζει να κατέχει -στην πλειοψηφία των περιπτώσεων- την αποκλειστικότητα του νοικοκυριού και της ανατροφή των παιδιών.

Σαν να μην έφταναν αυτά, τα πρότυπα που προβάλλονται, ιδιαίτερα στις μέρες μας (αν και τελευταία δείχνουν να «σπάνε»), παρουσιάζουν τη γυναικά να προσπαθεί διαρκώς να ξεπεράσει την απέχθεια που μπορεί να αισθάνεται πολλές φορές για τον εαυτό της, εάν δεν ικανοποιήσει τις προσδοκίες της κοινωνίας. Καθημερινά, μπορούμε να παρατηρήσουμε γύρω μας φίλες, συγγενείς ή συναδέλφους που παλεύουν για το τέλειο, διότι πιστεύουν ότι ο κόσμος περιμένει από εκείνες να πάρουν τις ορθότερες αποφάσεις, σε όλες τις πτυχές της ζωής τους.

Καλό θα ήταν λοιπόν, η ισότητα των δύο φύλων να καθιερωθεί, όχι μόνο νομοθετικά, αλλά και στην γενικότερη νοοτροπία της κοινωνίας.Για παράδειγμα, η πολιτεία μας -όπως δομείται- είθισται να είναι προσανατολισμένη στο αποτέλεσμα, αξιολογώντας τους ανθρώπους με βάση τα επιτεύγματά τους.

Οι γυναίκες, σύμφωνα με τα κοινωνικά στερεότυπα που έχουν δημιουργηθεί, πρέπει να είναι π.χ. αδύνατες, όμορφες, έξυπνες και να έχουν υγιή κοινωνική ζωή. Το γεγονός αυτό, οδηγεί συχνά τις γυναίκες σε εσωτερική σύγκρουση και κατάρρευση.

Η διατήρηση τέτοιων αναχρονιστικών ιδεολογιών δεν αφήνει τη κοινωνία να συνειδητοποιήσει ότι δημιουργεί κάθε άλλο πάρα μία θετική εικόνα.

Ο αγώνας για τη φυλετική ισότητα είναι ένας αγώνας διαρκής που δεν γίνεται πάντα με τους ρυθμούς που επιθυμεί η κοινωνία. Μπορεί οι νόμοι με το πέρασμα των χρόνων να έχουν αλλάξει και οι γυναίκες να φαίνεται ότι αποκτούν περισσότερα δικαιώματα, ωστόσο αυτό είναι μόνο στα χαρτιά, καθώς η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική…

Δέσποινα Κοτρόγια

Απάντηση