Μαρία Σολωμού: Παίρνει θέση για τη συνεπιμέλεια – «Και οι δύο γονείς έχουν ευθύνες»

36

Η ηθοποιός Μαρία Σολωμού καταθέτει στο CNN Greece τη δική της άποψη για το φλέγον θέμα της αναθεώρησης του Οικογενειακού Δικαίου και της συνεπιμέλειας των παιδιών από τους δύο γονείς, μια άποψη η οποία προκύπτει από τη δική της εμπειρία.

Η ίδια έχει ταχθεί υπέρ της συνεπιμέλειας, με την προϋπόθεση, όπως έχει πει κατ’ επανάληψη «να είναι κάτι στο οποίο συμφωνούν και οι δύο γονείς».

Η περίπτωση της Μαρίας Σολωμού είναι πολύ ενδιαφέρουσα. Ο 15χρονος γιος της, Αλέξανδρος, τα δύο τελευταία χρόνια ζει με τον πατέρα του (σ.σ. τον επίσης ηθοποιό Μάριο Αθανασίου) και τη νέα του οικογένεια. «Ήταν μια απόφαση που πήραμε όλοι μαζί και βέβαια ρώτησα 150 φορές το ίδιο το παιδί», λέει η ίδια, εξηγώντας ότι όλα έτσι κι αλλιώς γίνονται και πρέπει να γίνονται με γνώμωνα το καλό του παιδιού.

«Το έλεγα στο Μάριο από όταν ο γιος μας ήταν παιδί, μεταξύ σοβαρού και αστείου: “Όταν έρθει η εφηβεία θα στον στείλω”. Ήταν μια πολύ δύσκολη απόφαση», λέει η ίδια. «Σκέφτηκα πάρα πολύ, πραγματικά με βασάνισε αν ο Αλέξανδρος στα 8,9,10 ένοιωσε ότι ο πατέρας του μένει με τα άλλα δύο παιδιά του κι εκείνος δεν μένει μαζί τους. Αν ο Μάριος δεν είχε κάνει άλλη οικογένεια, δεν ξέρω αν θα το έκανα», συμπληρώνει.

Με τη μετακόμιση του παιδιού προέκυψε το αυτονόητο: «Άλλαξαν οι ρόλοι. Παλιά έπαιρνα εγώ το Μάριο σε πανικούς και του έλεγα “ο γιος μας το ένα και το άλλο” κι εκείνος ήταν ήρεμος. Στην πατέρα του πήγαινε και ήταν όλα τέλεια. Σαν να είναι φιλαράκια από το στρατό. Έπαιζαν, έτρωγαν σουβλάκια, τα γνωστά. Τώρα με παίρνει αυτός σε πανικό κι εγώ είμαι η ήρεμη. Οι ευθύνες του παιδιού ανήκουν και στους δύο γονείς» λέει η ηθοποιός.

 

Η νομική, η ηθική και η πραγματική ευθύνη

«Δεν μπορείς να υποχρεώσεις ένα γονιό με μια νομική πράξη να νοιάζεται, όμως το θέμα της συνεπιμέλειας έχει και αυτήν την έννοια», λέει η Μαρία Σολωμού:

«Να μην αδιαφορούν οι άντρες. Οι άντρες πρέπει να καταλαβαίνουν ότι όταν κάνουν παιδιά δεν μπορούν να ξαναγίνουν εργένηδες αν το επιθυμήσουν.

Υπάρχουν πατεράδες που δεν έχουν καθημερινή τριβή με τα παιδιά τους και αυτό ίσως μειώνει το αίσθημα της ευθύνης. Μεγαλώνοντας ένα παιδί πρέπει να ξέρει κανείς ότι θα έρθουν και τα ωραία αλλά και τα άσχημα. Πρέπει να το ξέρει αυτό και να είναι εκεί».

Η ίδια περιγράφει πώς πάρθηκε η απόφαση να έχει το παιδί δύο σπίτια: «Στην αρχή, όταν αποφασίσαμε να μείνει ο Αλέξανδρος με το Μάριο, έμεινα κι εγώ κοντά τους για τρεις μήνες, σε ένα άλλο διαμέρισμα στην ίδια πολυκατοικία», λέει η ηθοποιός. «Εάν βέβαια ο Μάριος ήταν ένας πατέρας με προφίλ “τριαλαρί-τριαλαρό”, δεν θα άφηνα το παιδί μαζί του. Όμως δεν είναι και σήμερα είμαι πλέον εγώ η “μαμά του Σαββατοκύριακου”, το παιδί έρχεται πολύ συχνά και σε μένα, έχει δύο σπίτια και όλο αυτό είναι οκ».

Μπορείς, όμως, να υποχρεώσεις ένα γονιό να είναι ηθικά σωστός, με νομικό τρόπο; «Προφανώς όχι», απαντά, «όλα ξεκινάνε από τον τρόπο με τον οποίο χωρίζει το ζευγάρι. Υπάρχουν εκείνες οι περιπτώσεις που οι δύο γονείς χρησιμοποιούν τα παιδιά ο ένας εναντίον του άλλου. Όλο αυτό, όμως, αν το δεις σωστά, σε υποχρεώνει τελικά να είσαι και λίγο “Ευρωπαίος”. Όταν κάνουμε ένα παιδί δεν σταματάει η ζωή. Έχουμε, όμως, υποχρέωση απέναντι στο παιδί».

Η γυναικεία πλευρά…

Η απόφαση να μοιράσεις το χρόνο του παιδιού ισόποσα, ή να αφήσεις το παιδί να μένει με τον πατέρα του σε πιο μόνιμη βάση, δεν είναι μόνο δύσκολη, αλλά και πολύ σπάνια. «Δεν έχω κοινωνικά στεγανά. Όμως δεν είναι και εύκολο να τα σπας», λέει η Μαρία Σολωμού.

«Στην πραγματικότητα, όμως, δεν μας νοιάζει το θα πει ο καθένας. Απέναντι στον εαυτό μας αισθανόμαστε ενοχές. Αυτός είναι ο κριτής. Ήμουν ενοχική απέναντι στο παιδί και προσπάθησα για να το αποβάλλω. Το έχουμε αυτό όλες οι γυναίκες που έχουμε και καριέρα. Στο τέλος όλων αυτών, όμως, αυτό που σκέφτηκα πρώτο είναι τι θα ήθελε ο ίδιος ο μικρός και τι θα ήταν καλύτερο για αυτόν»…

ΠΗΓΗ

Απάντηση